6 - ابو العباس شهاب الدين قسطلانى ، متوفى در سال 923 ه در « المواهب اللدنية » از ابن عدى و ابن حبان و دار قطنى اين حديث را نقل كرده است .
7 - شيخ اسماعيل جراحى عجلونى ، متوفى در سال 1162 ه در « كشف الخفاء » جلد 2 صفحهء 278 از ابن عدى و ابن حبان و دار قطنى اين حديث را نقل كرده است .
8 - سيد مرتضى زبيدى حنفى ، متوفى در سال 1205 ه در « تاج العروس » جلد 10 صفحهء 74 .
9 - شيخ محمد شوكانى ، متوفى در سال 1250 ه در « نيل الاوطار » جلد 4 صفحهء 325 .
5
از عمر بطور مرفوع آمده است : « كسى كه قبرم را زيارت كند ( يا مرا زيارت كند ) من شفيع او خواهم بود ( يا گواه او خواهم بود ) و هر كس در يكى از دو حرم بميرد ، خداوند او را در روز قيامت در زمرهء كسانى كه در امنيت هستند محشور خواهد فرمود ( 1 ) .
اين حديث را گروهى از حفاظ نقل كردهاند و از آن جمله است :
1 - حافظ ابو داود طيالسى ، متوفى در سال 204 ه در مسندش جلد 1 صفحهء 12 .
2 - حافظ ابو نعيم اصفهانى ، متوفى در سال 430 ه .
3 - حافظ بيهقى ، متوفى در سال 458 ه در « السنن الكبرى » جلد 5 صفحهء 245 .
4 - حافظ ابن عساكر دمشقى ، متوفى در سال 571 ه در « تاريخ الشام » .
5 - حافظ ابو الحجاج يوسف بن خليل دمشقى ، متوفى در سال 648 ه .
6 - تقى الدين سبكى ، متوفى در سال 756 ه در « شفاء السقام » صفحهء 22 .
هامش
( 1 ) من زار قبرى ( او من زارنى ) كنت له شفيعا ( او شهيدا ) و من مات فى احد الحرمين بعثه اللَّه عز و جل فى الامنين يوم القيامة .