ابيات ديگرى در جزء سوم از مناقب خود ص 32 ثبت كرده كه دربارهء عيد « غدير » سروده شده ، علاقمندان مراجعه كنند .
شاعر
:
سيد مرتضى ، علم الهدى ، ذو المجدين ، ابو القاسم : على بن حسين بن موسى ابن محمد بن موسى بن ابراهيم بن امام موسى كاظم عليه السلام .
خامه را نكوهش نتوان كه چرا در تحديد عظمت شريف مرتضى درمانده ، بليغ سخنور را ملامت نشايد كه زبانش به لكنت افتد و از بزرگداشت مقام ارجمند او چنان كه شايد برنيايد . زيرا مفاخر و كمالات اين مرد بزرگ ، در يك ناحيه از مدارج علم و شرف مقصور نمانده ، مآثر مجد و يادگارهاى عظمت او قابل تعداد نيست تا سخندان بليغ ، در پيرامون آن داد سخن دهد ، و يا دبير نكته دان بخواهد نقاب از چهرهء آن بركشد .
در هر رشته از مراتب فضيلت بنگرى ، مقامش ارجمند و والانگرى ، بهر پايگاهى كه در خاطر خيال بگزرانى ، جولانگاه وسيعى ويژهء او بينى : پيشواى فقه ، پايه گزار اصول ، استاد كلام ، معلم حديث ، قهرمان جدل ، نابغه اى در شعر ، مقتدائى در لغت بل تمامى علوم عربيت و در تفسير قرآن مجيد ، مرجع همگان ، كوتاه سخن اينكه : گوى سبقت را در ميدان همه فضائل و جلوههاى هنر ربوده است .
اينها همه به اضافهء نسبت پاك و تبار تابناك ، افتخار مواريث نبوت و يادگارهاى مقام ولايت ، به اضافهء مساعى جميله اى كه در تشييد مبانى دين و مذهب به كار بسته و خدمات ارزنده اى كه به عالم تشيع تقديم داشته ، و اينهاست كه نام ارجمندش را جاويد و آوازهء او را پاينده و عالمگير ساخته است :
از جملهء اين فضائل و مفاخر ، كتابها و رساله هائى است كه از خامهء تحريرش تراوش كرده و در اعصار و قرون ، راهنماى پيشوايان علم و مذهب قرار گرفته ،