- اگر بهره مند بود ، ما را مفيد نيفتاد ، اما امروزش در « پس گردنى » شريك باشم .
* قاضى جليس چنان كه در فوات الوفيات آمده ، بسال 561 با عمرى در حدود هفتاد سال ، در گذشته است .
( اضافات چاپ دوم )
سرورمان ، علامه سيد احمد عطار بغدادى ، در جزء اول از كتابش « رائق » قسمتى از اشعار قاضى جليس را ثبت كرده ، از جمله قصيده اى كه در ماتم اهل بيت اطهار سروده ، ضمنا ملك صالح بن رزيك را ثنا گفته و خدمات ذى قيمت او را نسبت به دربار علوى ياد كرده است . مطلع قصيده اين است :
لو لا مجانبة الملوك الشانى
ماتمّ شأنى فى الغرام بشانى
* اين قصيده 50 بيت است .
قصيدهء ديگرى در ماتم عترت طه سروده كه 66 بيت و سر آغاز آن چنين شروع مىشود :
أرأيت جرءة طيف هذا الزائر
ما هاب عاديه الغيور الزّاير
وافى و شملته الظَّلام و لم يكن
ليزور الَّا فى ظلام ساتر
* فكأنّه انسان عين لم يلج
مذقطَّ الَّا فى سواد الناظر
ما حكم اجفانى كحكم جفونها
شتّان بين سواهر و سواحر
- دانى كه رؤياى خيال انگيزش با چه جرأتى بديدار معشوق آمد ، از رقيب نهراسيد ؟
- از راه رسيد ، در شنلى از سياهى شب ، و از آن پيش جز در تاريكى شب به زيارت نيامد .
- گويا مردمك چشم است كه جز در ميان سياهى مأوا ندارد .
- ديدگان مرا با ديدگان او برابر نتوان كرد ، ديدگان من ساهر و شب زنده دار ، ديدگان او جادوى سحار است .
* چكامهء ديگر در ثناى امير مؤمنان كه ضمنا ملك صالح را هم ستوده ، اين