بارى خزانه دار اين كتابخانه و سرپرست آن ، ابو بكر ( 1 ) محمد بن ابراهيم بن على مقرى متوفى به سال 381 و ابو محمد عبد اللَّه بن حسن اصبهانى خازن بودهاند .
وزارت - سماحت - مديحه سرايان :
- ابو بكر خوارزمى گويد : صاحب ، در دامن وزارت پرورش يافته ، و در همان آشيانه نو پا گشته ، و از پستان پر بركت آن شير نوشيده و در واقع چكيدهء وزارت است كه از پدران خود ارث برده ، چنان كه ابو سعيد رستمى درباره اش گويد :
ورث الوزارة كابرا عن كابر
موصولة الاسناد بالاسناد
يروى عن العباس عباد وزا
رته و اسماعيل عن عباد
- منصب وزارت را پشت در پشت به ارث برده ، چون سند روايت كه بهم پيوسته است .
- عباد از عباس را وى وزارت گشته و اسماعيل از عباد .
، او اول وزيرى است كه به عنوان « صاحب » لقب يافته : ابتدا چون در مصاحبت ابو الفضل ابن العميد بود ، به دو صاحب ابن العميد مىگفتند ، بعدها كه خود متولى مقام وزارت گشت ، اين لقب بر او ماند ، ولى « صابى » در كتاب « تاجى » مىنويسد : بدين جهت او را صاحب گفتند كه از كودكى در مصاحبت مؤيد الدوله فرزند بويه بود ، و همو او را صاحب ناميد ، و لقب ادامه يافت تا بدان مشهور گشت ، بعدها هر كه به مقام وزارت رسيد او را صاحب گفتند .
ابتدا از سال 347 تقريبا تا سنهء 366 به عنوان منشى و دبير در خدمت مؤيد الدوله مشغول كار شد ، و سال 347 ، با او به بغداد رفت ، سال 366 به وزارت انتخاب شد و تا سال وفات مؤيد الدوله 373 بر سر كار باقى ماند ، بعد از او برادرش فخر الدوله ، صاحب را به وزارت بركشيد ، صاحب با او به رى آمد كه مركز حكومت او بود ، و از هيچ كوششى در خدمت گزارى و توسعهء حكومت او خوددارى نكرد :
هامش
( 1 ) در وافى بالوفيات صفدى ج 1 ص 341 عنوان شده .