برق ذكرت به الحبائب
لما بدى فالدمع ساكب
( 1 )
، صاحب ، دو خاتم داشت كه بر يكى اين كلمات نقش بود :
على اللَّه توكَّلت
و بالخمس توسلت
- بر خدا توكل كردهام و به پنجتن آل عبا توسل جستهام .
، و بر خاتم دومى چنين :
شفيع اسماعيل فى الاخره
محمد و العترة الطاهره
شيخ آن را در كتاب مجالس آورده و شيخ صدوق در اول « عيون اخبار الرضا » بدان اشارت كرده است .
مذهب صاحب
:
در اينكه صاحب از طبقهء ممتاز و بزرگان مذهب است ، هيچيك از دانشوران شيعه ترديد نكرده است ، شعر فراوانى كه در سوك و يا ثناى اهل بيت سروده و نثر اديبانه اش كه آثار دوستى و انقطاع و تفضيل اهل بيت از آن آشكار است ، همه و همه گواه اين معنى است و اوست كه با سرودهء خود فرياد مىزند :
- چه بسيار مرا به خاطر دوستى و محبت شما ، رافضى خواندند ، ولى زوزه هايشان مرا از ساحت شما بر نتافت .
، سيد رضى الدين ابن طاوس در كتاب « اليقين » به مذهب صاحب و تشيع خالص او تصريح كرده و از سخن مجلسى اول گذشت كه « صاحب ، از فقهاء ممتاز شيعه است » و هم سخن فرزندش مجلسى دوم كه در مقدمهء بحار او را از بزرگان اماميه بشمار آورده و همچنين شيخ حر عاملى در « امل الامل » .
و نيز ابن شهر آشوب ، در « معالم العلماء » او را از شعراء بىپرواى اماميه شمرده و شهيد دوم او را از « اصحاب ما » دانسته ، در كتاب « معاهد التنصيص » آمده است كه
هامش
( 1 ) به فصل شعراء مديحه سراى صاحب ، رقم 12 مراجعه شود .