كه در آن مورد ، نوشته شده باشد ، نشان مىداد بلى ، در خوددارى از نامبردن اينها همه حق با اوست ، زيرا دروغ مأخذى جز دل خائن و سينه هائى كه تحت تاثير شيطان وسواس خناس است ، ندارد .
اما علم الاعلام حجة الاسلام سيد ما سيد محسن الامين ( صاحب الحصون المنيعه ) كه به گمان او چنين نكاحى را جائز ميداند ، مىپرسيم در كداميك از تاليفاتش آن را جائز دانسته ؟ و چه كسى با او در اين مورد سخن گفته ؟ و چه موقع او اين سخن را فرموده ؟ و كجا چنين اظهارى را كرده ؟ او هم اكنون زنده است و زندگى مىكند ( خداى عمرش را بيفزايد ) آيا او مرد بلند همتى نيست كه مقاصد عالى دارد ، بزرگى از بزرگان دين ، و پيشوائى از پيشوايان اصلاح امت اسلامى نيست ؟ كسى كه به امور پست ، دست نمىزند و سخن بيمايه ، نمىگويد و ساحت مقدس او به اين نسبتها و فواحش آلوده نمىشود .
اين بود برخى ناچيز از نسبتهاى دروغ رساله « السنة و الشيعه » و با وجودى كه رسالهء كوچكى است ، و تعداد صفحاتش از 132 برگ تجاوز نمىكند ، ولى ايراد و عيوبش بمراتب از تعداد صفحاتش بيشتر است و نمونه اى كه بدست داديم شما را بس است .
« كسانى كه تهمت زنند از گروه شمايند ، آن را نبايد براى خود شر پنداريد بلكه بسود شما است . هر كس گناهى مرتكب شود ، براى خود اوست و آنكس كه اين كار بزرگ را بر عهده گرفت عذاب بزرگى از آن او خواهد بود . ( 1 )
هامش
( 1 ) اقتباس از سورهء نور آية 11 : * ( إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوه شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَه مِنْهُمْ لَه عَذابٌ عَظِيمٌ .