و عجلونى ( 1 ) در « كشف الخفا » 1 / 19 گويد در اين باره من شعرى به اين مضمون افزودهام :
« همانا دودمان پيغمبر از آنجا به شريفترين افتخارات ، نائل آمدهاند كه منسوب به پيغمبر پاك و خوش نامند »
« دوستى آنان بر هر مؤمنى به اشارهء خدا در قرآن واجب شده است »
« و هر كس جز آنان ادعاى انتساب به پيغمبر كند ملعونى است كه زشتترين » گناهان را مرتكب شده »
« از ميان دودمان پيغمبر ، نسل شريف زهرا به تاجهائى از سندس خضر ( ديبا و ابريشم سبز ) اختصاص يافتهاند » .
« و آنان را از اشتباه در خصائصشان ، چهرههاى درخشنده تر از ماه و خورشيدشان بىنياز مىكند »
« بنابر عقيدهء سيوطى مانعى نيست كه ديگران هم لباس سبز بر تن بپوشند »
« ولى به تحقيق پيوسته از غير سيوطى حرمت آن لباس بر ديگران ، اين مسئله با تتبع دانسته خواهد شد » .
امّا دربارهء اينكه ازدواج على با فاطمه ( ع ) از حوادث دوران مدينه است ، و ما با آن مرد موافق باشيم كه آيه ، در مكه نازل شده ، گوئيم هيچگونه ملازمه اى بين تطبيق آيه با آنان و اولادشان ، و تقدّم ازدواج بر نزول آيه ، وجود ندارد چنان كه منافاتى بين نزول آيه ، دربارهء آنان و تأخّر وجود فرزندانشان ، فرضا مشاهده نمىگردد ؛ زيرا جاى ترديد نيست كه هر دو بزرگوار ، على و فاطمه از نزديكان پيغمبر به نسبت عمو زادگى و فرزندى بودهاند و فرزندانشان در تقدير علم ازلى الهى از آنها آفريده شده چنان كه در علم الهى پيوند ازدواجشان منعقد بوده است و براى تحقق حكمى به عنوان ملاكى عام كه شامل حاضران و آيندگان گردد ،
هامش
( 1 ) شيخ اسماعيل بن محمد عجلونى جراحى متوفى 1162 ترجمه او را در « سلك الدرر » مرادى ملاحظه كنيد .