77 - محمّد بن مسلم طائفى 78 - محمّد بن موسى المدنى
79 - محمّد بن عمار كوفى 80 - معروف بن خربوذ كوفى
81 - منصور بن معتمر كوفى 82 - منهال بن عمرو كوفى
83 - موسى بن قيس حضرمى 84 - نفيع بن حارث كوفى
85 - نوح بن قيس حدّانى 86 - هرون بن سعد كوفى
87 - هاشم بن بريد كوفى 88 - هبيرة بن بريم حميرى
89 - هشام بن زياد بصرى 90 - هشام بن عمار دمشقى
91 - وكيع بن جراح كوفى 92 - يحيى بن جزار كوفى
93 - يزيد بن ابى زياد كوفى ( 1 )
اينان گروهى از شيعياناند كه اهل سنت در صحاح ششگانه شان به احاديث آنان احتجاج مىكنند . گذشته از اينها ، رجال شيعه از صحابهء پيغمبر و تابعين و شخصيت - هاى بزرگ خاندان علوى بسيارند كه اهل سنت حديث آنان را مورد استناد قرار مىدهند و پيشوايانشان ، اسناد خود را در صحاح و سنن و مسانيد ، به آنها رساندهاند و در توثيق و عدالتشان سخت پافشارى مىكنند .
پس اگر شيعه ( چنان كه ابن حزم پنداشته است ) مسلمان نباشند ، اين كتب روايات چه ارزشى دارد ؟ و اين صحاح و مسانيد در چه پايه اى از حقيقتاند و براى مؤلفان كتابهاشان كه از بزرگان ، پيشوايان و حافظان احاديث اهل سنتاند چه ارزشى مىتوان قائل شد ؟ و اصولا براى عقائد و آرائى كه از آنها گرفته شده ، با اينكه همهء مشايخ آن غير مسلماناند ، چه اهميت و ارزشى مىتوان تصور كرد .
بار الها تو بر ما ببخشاى كه باز گشت همه بسوى تو است و توئى داور به حق .
بلى ، تنها گناه شيعيان كه نزد ابن حزم قابل بخشودگى نيست ، دوستى و ولاء
هامش
( 1 ) براى شرح حال اين عده و تفصيل احاديثشان . مراجعه كنيد به كتاب « المراجعات » علامهء مجاهد آية اللَّه سيد شرف الدين ص 41 - 105 .