نكتهء جالب توجه
آنچه ضمن بررسى ، بر اهل تحقيق روشن مىشود اينستكه : حسان اين ابيات را تكميل نموده و به صورت يك قصيده ، كه شامل قسمتى از مناقب امير مؤمنان ( ع ) است درآورده ولى هر يك از راويان حديث ، فقط تكهء مورد نظر خود را كه مناسب موضوع بحث خود مىديده ذكر نموده است .
حافظ ابن ابى شيبه روايت كند كه : حديث نمود ما را ابن فضل و او حديث كرد ما را از سالم بن ابى حفصة ، از جميع بن عمير ، از عبد اللَّه بن عمر ، و همچنين بزرگ حفاظ ، گنجى شافعى در ص 38 در كتاب ( كفايه ) خود چاپ نجف و ص 16 چاپ مصر و ص 21 چاپ ايران و ابن صباغ مالكى در ( الفصول المهمة ) ص 22 و جز ايشان ، اشعار حسّان را با اضافات نقل كردهاند از جمله آن اشعار اين چند بيت است :
على ، رمد به چشمش رسيده ، دنبال دوا بود و كسى را نمىيافت .
و رسول خدا ( ص ) به وسيلهء آب دهان مباركش ، چشمانش را شفا بخشيد و گفت :
من امروز ، پرچم را بدست كسى مىدهم ، كه زننده و شجاع است و محب رسول خدا است .
خداى را دوست دارد ، و خدا هم او را دوستدار است .
و بدست او خداوند سنگرهاى محكم را مىگشايد .
لذا ، جز همهء مردم ، او ( على ) به امامت برگزيده شد و وزير و برادر پيامبر است . ( 1 )
در اين اشعار اشاره ايست به حديث صحيح و متواترى كه پيشوايان حديث نقل كردهاند به سندهائيكه تمامى راويانش ثقه هستند و روايت ميرسد به : بريدة بن خصيب ،
هامش
( 1 ) اين قسمت از اشعار حسان را ، استاد ما طبرى در ( المسترشد ) از ابن ابى شيبه نقل نموده و ابو على الفتال هم در ( روضة الواعظين ) روايت كرده است .