« امت من در زمان مهدى از چنان نعمتى برخوردار شوند كه مانند آن را هرگز برخوردار نشده باشند ، آسمان باران بر سر آنان فروريزد و زمين هيچ گياهى را نگاه نداشته مگر اينكه آن را مىروياند » « 1 »
و نيز فرمود :
« امت او چنان نزدش پناه جويد كه زنبورهاى عسل نزد ملكهء خود ، زمين را از عدلوداد مالامال كند همانگونه كه از جور و ستم مالامال شده است ، بطوريكه مردم همچون جامعهء نخستين خود گردند ، وى خفتهاى را بيدار نمىكند و خونى را نمىريزد » « 2 »
به نظر مىرسد معناى جملهء « همچون جامعهء نخستين خود » اين باشد كه در جامعهء اوليّهء بشرى كه يك امت بودند و بر پايهء صفا و فطرت انسانى مىزيستند و اختلافى در ميان آنها نبود ، چنان كه خداوند در قرآن فرموده است : « مردم يك امت بودهاند » « 3 »
اين امر نقطهنظر پارهاى از روايات را تأييد مىكند كه جامعهء انسانى در عصر مهدى ( ع ) يك جامعهء بدون فقر و بىنيازى خواهد بود ، آنگاه جامعهاى با عشق و محبت و دوستى و بدون اختلاف و كشمكش كه نيازى به محاكم قضائى ندارد و در مرحلهء بعد جامعهاى كه معاملات بدون مبادلهء پول انجام مىگيرد بگونهاى كه افراد آن « قربة الى اللّه » به يكديگر خدمت خواهند كرد و نيازها و ما يحتاج خود را باهم و با اهداء صلوات و درود بر پيامبر گرامى اسلام ( ص ) بر طرف خواهند نمود .
همچنين پيامبر ( ص ) فرمود :
« ساكنان آسمان و زمين از او خشنود مىشوند ، آسمان از ريزش باران قطرهاى دريغ نكرده و زمين از رويش گياهان خوددارى نمىكند بگونهايكه زندگان آرزو مىكنند كه كاش مردگان زنده مىشدند » « 4 » براى اينكه از اين نعمتها بهرهمند شوند .
هامش
( 1 ) - نسخهء خطى ابن حماد ص 98 .
( 2 ) - نسخهء خطى ابن حماد ص 99 .
( 3 ) - بقره - 213 .
( 4 ) - نسخهء خطى ابن حماد ص 99 .