از امام باقر ( ع ) روايت شده كه فرمود :
« در روى زمين هيچ ويرانهاى نمىماند مگر اينكه آباد مىگردد . و هيچ معبودى جز خداوند متعال از بت و غير آن نمىماند مگر اينكه دچار حريق گشته و مىسوزد » « 1 »
* * * طبيعى است اگر انسان با تعجب از خود سؤال كند ، چگونه حضرت مهدى ( ع ) خواهد توانست اسلام را در ميان ملتهاى غير مسلمان گسترش دهد ، با آنكه آنها در زندگى مادّى غوطهورند و از ايمان و ارزشهاى معنوى بدورند و نسبت به اسلام و مسلمانان بدبين هستند ؟ ! ولى بايد به عوامل فراوان اعتقادى ، سياسى و اقتصادى كه پارهاى از آنها در بخش نهضت ظهور حضرت گذشت توجه گردد ، از آن جمله اينكه ملتهاى جهان ، زندگى مادّى و فاقد دين را تجربه نموده و خلأ موجود آن و عدم پاسخگوئى آن را به وجدان انسان و انسانيت ، گوئيا با دست خود لمس كردهاند .
از جمله عوامل اينكه اسلام دين فطرى است و اگر زمامداران طاغوتى بگذارند نور اسلام به واسطهء علماء و مؤمنان راستين به ملتها برسد مجذوب نور آن شده و گروهگروه به اسلام مىپيوندند . و ديگر پديد آمدن نشانهها و معجزاتى است كه توسط حضرت مهدى ( ع ) براى ملل جهان بوجود مىآيد و از بارزترين آنها نداى آسمانى است كه قبلا گذشت . گرچه تأثير اين معجزات بر حكّام جور ، زودگذر و ضعيف و يا بىاثر است امّا بر ملتهاى آنها به شكلهاى گوناگون ، مؤثر واقع مىشود و شايد از مهمترين عوامل تأثير بر آنها پيروزىهاى پى - در پى امام ( ع ) باشد زيرا ملتهاى غربى طبعا نيروهاى پيروزمند را دوست داشته و ستايش مىكنند اگرچه دشمن آنها باشد .
عامل ديگر ، فرود آمدن مسيح ( ع ) است و نشانهها و معجزاتى كه خداوند بدست با كفايت او براى ملتهاى غرب و مردم دنيا آشكار مىسازد ، بلكه ظاهرا نقش و فعاليت حضرت مسيح ( ع ) اساسا در بين غربىها است و طبعا ملل غربى و فرمانروايان آنها در آغاز بسبب وجود او مسرور شده و همه به او ايمان مىآورند . اما همين كه وى گرايش و تمايل خود
هامش
( 1 ) - كمال الدين صدوق ص 331 .