« از اهل بصره به تعداد شهداى ابلّه در پى او مىروند ، كه انجيلها در سينه دارند » « 1 »
چنانچه اين روايت صحيح و مرادش جنگ بصره و خليجفارس باشد همانگونه كه روايت ابن حماد در نهضت ظهور بيان نموده است ، اين خود دليل بر عظمت و اهميت آن خواهد بود ، بطورى كه بعدا براى مردم روشن خواهد شد كه موازنهء قدرت به سود و مصلحت حضرت مهدى ( ع ) مىباشد و به گفتهء روايت ابن حماد « در آن هنگام مردم ، آرزومند مهدى ( ع ) بوده و او را مىجويند »
* * * طبق روايتى كه آن را در منابع اصلى نيافتم ، آمده است : امام مهدى ( ع ) در هفت هودج از نور وارد عراق مىگردد ، امام باقر ( ع ) در تفسير آيهء شريفه
« يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ »
فرمود :
« قائم در روز لرزش زمين ، در ميان هفت سراپرده از نور وارد عراق مىشود ، بگونهايكه مشخص نمىشود امام در كداميك از آنها حضور دارد تا آنكه در كوفه فرود مىآيد » « 2 »
ممكن است اين حادثه يك كرامت الهى نسبت به حضرت مهدى ( ع ) محسوب گردد و شايد هم تعبيرى از ورود امام ( ع ) به عراق بوسيلهء يك اسكادران هواپيما و يا وسائل مشابه آن باشد كه روايات از آن به قبّههاى نور تعبير كرده است بههرحال بيان اين مطلب در تفسير آيه شريفه به آن كمك مىكند .
دربارهء اقدامات امام ( ع ) در عراق روايات زيادى وارد شده است كه برخى را در فصل مربوط به عراق يادآور شديم و بقيه را در اينجا بطور خلاصه مىآوريم از آن جمله روايات بسيارى است كه دربارهء تصفيه اوضاع داخلى عراق و كشته شدن گروههاى شورشى بدست امام ( ع ) وارد شده كه بيشتر آنها در جاى خود بيان شد .
و نيز از آن اقدامات ، ورود امام ( ع ) به كوفه و نجف و كربلا و انتخاب كوفه بهعنوان پايتخت و پايگاه خود و ساختن مسجد جمعهء جهانى در نزديكى كوفه كه طبق روايات داراى
هامش
( 1 ) - شرح نهج البلاغه ابن ميثم بحرانى .
( 2 ) - يوم الخلاص ص 267 بدون مصدر .