انتخاب شدهاند . آن دو مورد يكى در سورهء انبيا است كه گذشت و ديگرى آيه سوره سجده است كه مىفرمايد : « وَ جَعَلْنَا مِنهُمْ أَئمَّةً يهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صبرُوا » ؛ چون شكيبايى كردند و به آيات ما يقين داشتند ، برخى از آنان را پيشوايانى قرار داديم « 1 » .
به هر صورت نتيجهاى كه از تدبر در آيهء شريف مورد بحث حاصل مىشود حتمى بودن وجود امامى هدايتگر به سوى خداوند متعال به فرمان خداوند تبارك و تعالى و منصوب براى اين كار از جانب خداوند عزوجل در هر زمانى است پس زمين هيچگاه از چنين هدايتگرى با چنين صفاتى خالى نمىماند حال اين شخص پيامبر باشد يا نباشد .
و از آنجا كه چنين شخصى با چنين صفاتى در عصر حاضر ما به صورت آشكار نبوده و از وجود چنين شخصى اطلاعى نداريم و در ميان مسلمانان در هيچ فرقهاى كسى كه معتقد به وجود چنين امامى حى و حاضر و ظاهر كه به فرمان خداوند مردم را هدايت كرده و از جانب خداوند متعال براى اين كار نصب شده باشد ، وجود ندارد كه از جانب كسانى كه كلامشان حجّت الهى است بر وجودش نص و تصريح آمده باشد - / چنان كه در تفسير آيهء سورهء اسرا گفتيم - / لذا چارهاى نداريم كه بگوييم چنين شخصى در زمان ما وجود دارد اما غايب و مستتر است و در پوشش پرده غيبت به مسئوليتها و وظايف امامت و هدايت خود مىپردازد و فايده بردن مردم از او در غيبتش مانند فايده بردن مردم از آفتاب است هنگامى كه ابر آن را از ديدگان مردم پنهان دارد چنان كه همين مثال در احاديث شريف نيز آمده است « 2 » .
و اين اعتقاد مكتب اهل بيت عليهم السلام در رابطه با امام مهدى و غيبت اوست .
هامش
( 1 ) . سجده / 24 .
( 2 ) . ر . ك حديثى كه جابربن عبدالله انصارى از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده است : كمال الدين 1 / 353 ، كفاية الاثر / 53 و غيره .