تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 310

مساهمون:

ص٣١٠
آورديم ، رها مىشوند و مورد آزمايش قرار نمىگيرند ؟ » « 1 » چگونه در فتنه فروافتاده ، در سرگردانى به سر برده ، راه چپ و راست در پيش مىگيرند ؟ آيا از دين خود فاصله گرفته‌اند ؟ شك كرده‌اند ، يا راه دشمنى با حق را در پيش گرفته‌اند ؟ آيا آنچه را كه اخبار صحيحه و روايات درست بيان كرده‌اند نمىدانند ؟ يا مىدانند و خود را به فراموشى زده‌اند ؟ آيا نمىدانند كه زمين هيچگاه از حجت خدا خالى نخواهد بود چه آشكار و چه پنهان . آيا نظم و ترتيب پيشوايان را پس از پيامبرشان يكى پس از ديگرى نمىدانند تا اين‌كه به فرمان خداوند عزّ و جل امر پيشوايى به امام پيشين يعنى حضرت حسن بن على عليهما السلام رسيد و وى جانشين پدران خود - / كه درود خداوند بر آنان باد - / شد و به سوى حق و راه راست هدايت كرد ؛ آنان كه نورى پرفروغ ، ستاره‌اى تابناك و ماهى درخشنده بودند . خداوند آنچه داشت براى او خواست و او نيز مو به مو به راه پدران خويش را پيمود و مطابق پيمانى كه خداوند با وى بسته بود جانشينى را به وصايت خود برگزيد كه خداوند عزّ و جل به امر خود تا وقت معينى پنهانش داشته و بر اساس قضا و قدرِ از پيش تعيين شده و نافذ خويش مكانش را مخفى داشته است . و چنين است كه محل امامت و پيشوايى در ميان خاندان ما و فضيلت اين امر از آن ما مىباشد . و اگر خداوند متعال وى را به آنچه از آن منع نموده فرمان دهد و حكمى را كه برايش مقرر داشته از وى زايل گرداند ، حق را با بهترين زيور و روششترين دلالت و واضحترين علامت به آنان نشان داده و خود را آشكار نموده به حجت خود قيام خواهد كرد . اما قضا و قدر الهى خدشه‌ناپذير و اراده‌اش بىبازگشت است و از توفيق او نتوان پيشى گرفت . پس بايد كه پيروى از هواهاى نفسانى را وا نهند و بر اصلى كه بر آن بودند پاىبند بمانند و دربارهء آنچه از
هامش
( 1 ) . عنكبوت / 1 - 2 .