ايشان پوشيده شده كنجكاوى نكنند كه به گناه مىافتند ، و به آشكار كردن سرّ خداوند مبادرت نورزند كه پشيمان خواهند شد ، و بدانند كه حق ، همواره با ما و در ميان ما است و كسى غير از ما چنين نمىگويد مگر دروغگوى دروغ پرداز و جز ما كسى ادعاى چنين مقامى را نكند مگر گمراهِ گمراه كننده ، مردم بايد به همين گفتهء ما اكتفا كرده و به دنبال شرح و تفسير نباشند و به اشارات ما قانع شده در طلب تصريحات برنيايند ان شاءاللَّه « 1 » .
تقواى الهى و نجات از فتنه
در نامهء دوم آن حضرت عليه السلام به شيخ مفيد كه از نامههايى است كه در غيبت كبرى از آن حضرت صادر شده ، آمده است : بايد كه تو - / كه خداوند با چشم بيدار خويش نگاهت دارد - / به جهت نعمتى كه خداوند به تو عنايت كرده با فتنهاى كه جان آنان را كه بذر باطل كاشتهاند تهديد مىكند به مقابله برخيزى ، و با اين كار باطل پويان را به هراس انداخته و مؤمنان را از نابودى آن فتنه شادمان ، و مجرمان را غمگين نمايى . نشانهء حركت ما از اين پليدى حادثهاى است كه در حرم معظم ، به دست منافقى نكوهيده اتفاق مىافتد كه حرمت ريختن خونها را مىشكند و با مكر خود اهل ايمان را هدف حمله قرار مىدهد ؛ اما وى در اين عرصه به هدف خود كه ستم روا داشتن بر اهل ايمان است نخواهد رسيد چرا كه ما با دعاهايى كه هرگز از خداوندگار آسمان و زمين پوشيده نخواهد ماند آنان را پشتيبانى مىكنيم . پس بايد كه دل اولياى ما به اين كار آرام گيرد و به آن اطمينان داشته باشند اگر چه حوادث ناگوار آنان را به وحشت اندازد ؛ زيرا تا آنگاه كه از ارتكاب گناهانى كه از آن نهى شدهاند خوددارى كنند ، به مدد كارهاى زيباى خداوند سبحان عاقبت كار براى آنان پسنديده خواهد بود .
و ما با تو اى دوست مخلص كه در راه ما با ستمگران به مبارزه برخاستهاى و خدايت چنان كه پيشينيانت را يارى نموده مؤيدت بدارد ، پيمان مىبنديم ؛ هركس از برادران دينى تو پرهيزگارى پيشه كرده و حقوق واجبى كه بر گردن او است به مستحقانش برساند ، از فتنهء اهل باطل و محنتهاى تاريك و گمراه كنندهء آن در امان بوده و هر كس از دادن نعمتهايى كه خداوند به او عنايت فرموده به كسانى كه خداوند به رعايت حال آنان فرمان داده است بخل
هامش
( 1 ) . كمال الدين / 510 ، بحار الانوار 53 / 190 ، معجم احاديث الامام المهدى 4 / 287 .