تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 296

مساهمون:

ص٢٩٦
عدالت واقعى باشد . و اين حقيقتى شناخته شده است كه تاريخ اسلام و تاريخ بشرى بهترين شاهد آن است چه بسا كه در اثر التزام به همين بيّنه‌هاى ظاهرى عدالت حقيقى پوشيده مانده است . و فقط عدالت ظاهرى استقرار يافته است . در هر صورت اين هم از ويژگىهاى دوران مهدى موعود بوده و با ساير اوضاع كلى آن دوران هماهنگ است .

سيرهء آن حضرت در برابر اديان و مذاهب

حضرت مهدى - / عجّل اللَّه فرجه - / همهء مظاهر شرك را از بين مىبرد و توحيد خالص را ترويج مىنمايد : « در روى زمين مكانى باقى نمىماند كه در آن عبادت غير خدا انجام شود و هرچند كافران نپسندند همهء دين از آن خدا خواهد بود » « 1 » ، آن حضرت ايمان را بر همهء مردم عرضه مىكند و حالت مذهبى را از بين برده همهء امت را بر يك مذهب اسلامى مجتمع نموده خداوند به دست او امر امت را اصلاح كرده اختلاف را از ميان امت برداشته و ميان دل‌هايشان انس و الفت ايجاد مىكند « 2 » ؛ آن حضرت اين امر مهم را بر اساس سنت ناب نبوى و ارزش‌هاى فراموش شده يا پنهان ماندهء اسلام اصيل به انجام مىرساند چنان كه جدّش پيامبر اكرم عليهما السلام فرموده است : سنت او سنت من است و او مردم را بر اساس ملت و شريعت من به پا مىدارد « 3 » . از بعضى از روايات استفاده مىشود كه آن حضرت تورات و انجيل تحريف نشده را از غارى در انطاكيه بيرون مىآورد و با آن‌ها با يهود و نصارى به بحث و محاجه مىپردازد . آن حضرت همچنين زيور آلات بيت المقدس و
هامش
( 1 ) . اثبات الهداة 2 / 410 . ( 2 ) . ابن حماد / 102 ، طبرانى ، الاوسط 1 / 136 . ( 3 ) . كمال الدين / 411 .