كه به خانهء خود پناه مىبرند « 1 » .
سيرهء قضايى
مهدى موعود - / عجّل اللَّه فرجه - / كسى است خداوند متعال به دست او زمين را آكنده از عدل و داد مىكند چنان كه پر از ستم و بيداد شده باشد كه در اين باره روايات متواتر از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز وارد شده است و به ثمر رسيدن اين مأموريت مهم نياز به روش قضايى قاطعى دارد ، به همين جهت سيرهء قضايى حضرت مهدى - / عجّل اللَّه فرجه - / همان سيرهء جدّش حضرت على عليه السلام است كه براى پيگيرى حقوق غصب شدهء مردم و باز پس ستاندن آن از غاصبان شدت عمل به خرج مىداده است ؛ حتى اگر آن حقوق زير دندان غاصب بوده يا كابين زنى شده باشد و حضرت مهدى همچنين است : « باز پس ستاندن حقوق غصب شدهء مردم توسط مهدى بدان حد مىرسد كه اگر حق غصب شدهء كسى زير دندان ديگرى باشد آن را از وى باز خواهد ستاند » « 2 » . عدالت او تا بدان پايه مىرسد كه در زمان حكومتش « زندگان آرزوى مردگان را مىكنند » « 3 » يعنى آرزو مىكنند اى كاش مردگان ، زنده مىشدند و از بركات عدالت او بهرهمند مىشدند .
دستهاى از احاديث شريف نيز ذكر كردهاند كه آن حضرت عليه السلام همچون حضرت داود و حضرت سليمان بدون احتجاج به بيّنه ( شهادت شهود ) بر مبناى « علم لدنّى » حكم مىكند « 4 » ، و شايد اين امر برخاسته از مأموريت آن حضرت در بر قرار كردن عدالت واقعى - / نه عدالت ظاهرى - / باشد ، زيرا با اقامهء بيّنه ( شهود ) عدالت ظاهرى برقرار مىشود ، اگرچه در متن واقع مخالف
هامش
( 1 ) . متقى هندى ، برهان / 78 .
( 2 ) . ابن حماد / 98 ، الحاوى 2 / 83 ، القول المختصر / 25 ، عقد الدرر / 36 .
( 3 ) . ابن حماد / 99 ، القول المختصر / 5 .
( 4 ) . كافى 1 / 397 ، اثبات الهداة 3 / 447 .