سختگيرى آن حضرت با خود و نرمخويى او با امت
سيرهء حضرت مهدى - / عجّل اللَّه فرجه - / در بارهء خود و امتش دقيقاً تجسم عينى حاكم نمونهء اسلامى است كه حكومت براى او تنها وسيلهاى براى خدمت به مردم و هدايت آنان است نه منبعى براى كسب درآمدهاى كلان ، ستمگرى ، سوء استفاده از اموال عمومى و به بردگى كشيدن مردم . آن بزرگوار تصوير همان حاكمى را احيا مىكند كه پيش از او دو جد گراميش يعنى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و جانشينش حضرت على عليه السلام آن را به بهترين شكل پياده كردهاند .
سيرهء آن حضرت نسبت به خود اين گونه است : لباسش جز لباس خشن و خوراكش جز نان جو خشك و خالى نيست . « 1 » و او كسى است كه « از خداوند مىترسد ، سنگى بر سنگ نمىگذارد و جز براى اقامهء حد الهى در حكومتش تازيانهاى بر كسى نواخته نمىگردد » « 2 » اما با امت خود « رئوف و مهربان » است و او را به اين صفت خواندهاند كه : « گويا فقيران را از اموال و عطايا بىنياز مىكند » « 3 » ، وى داراى سعهء صدر بسيار بوده امت او را پناهگاه و ناجى خود مىدانند و چون زنبورهاى عسل كه به ملكهء خود پناه مىبرند به دو پناهنده مىشوند . « 4 » يا همچون زنبورهايى
هامش
( 1 ) . ر . ك كافى 1 / 411 ، اثبات الهداة 3 / 515 .
( 2 ) . ملاحم ابن طاووس : 132 .
( 3 ) . فتن ابن حماد / 98 ، عقد الدرر / 227 .
( 4 ) . ابن حماد / 99 ، سيوطى ، الحاوى 2 / 77 .