اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هر كس از شما از دين خود برگردد ، به زودى خدا گروهى [ ديگر ] را مىآورد كه آنان را دوست مىدارد و آنان [ نيز ] او را دوست دارند . [ اينان ] با مؤمنان ، فروتن ، [ و ] بر كافران سرفرازند . در راه خدا جهاد مىكنند و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمىترسند . اين فضل خداست . آن را به هر كه بخواهد مىدهد ، و خدا گشايشگر دانا است « 1 » .
مرحوم علامهء طباطبايى براى اثبات اينكه اين آيه از عصر ظهور مهدوى سخن مىگويد و منظور از ارتداد از دين حق در اين آيه باقى بودن بر ظواهر اسلام و در عين حال علاقهمندى به يهود و نصارى و پيروى از آنان در نحوهء زندگى در شئون مختلف آن است كه امروزه شاهد آن هستيم ، بحثى تفسيرى قرآنى روايى عنوان كرده است با اين مضمون كه اين همان ارتدادى است كه آيات قبل از اين آيه ، از آن نهى كرده اند ؛ آياتى كه از انحرافى سخن به ميان مىآورند كه قبل از پيروزى مهدوى دامنگير جهان اسلام مىشود « 2 » .
بنا بر اين از ويژگىهاى عصر دولت مهدوى از ميان رفتن ارتداد از دين حق يا پيروى از يهود و نصارى در نحوهء زندگى و بازگرداندن مسلمانان به طريقهء اسلامى در شئون مختلف زندگى است ، و اين دقيقاً با ساير خصوصيات عصر مهدوى كه آيات سابقه بر آن دلالت دارند ، تطبيق مىكند .
تاريخ ظهور حضرت مهدى عليه السلام
احاديث شريف آوردهاند كه آن حضرت عليه السلام در يكى از سالهاى فرد قمرى « 3 » و در روز جمعه ظهور مىفرمايند « 4 » ، و مطابق با آنچه در ساير
هامش
( 1 ) . مائدة / 54 .
( 2 ) . تفسير الميزان 5 / 366 - 400 ، و ر . ك تفسير شيخ اسعد بيوض التميمى در بارهء همين آيات در كتاب « زوال اسرائيل حتمية قرآنية » / 120 - 124 .
( 3 ) . ارشاد شيخ مفيد 2 / 379 و به نقل از آن ، الفصول المهمة / 302 اثبات الهداة 3 / 514 .
( 4 ) . اثبات الهداة 3 / 496 .