تأملى در دو خطبهء اعلان قيام
در خطبهء اول مىبينيم آن حضرت بر مورد خطاب قرار دادن پيروان همهء اديان آسمانى تأكيد دارد ؛ امرى برخواسته از جهانى بودن اين قيام دينى كه نمايندهء خط همهء انبيا بوده به همهء اهداف بلندى كه همهء پيامبران الهى منادى آن بودند فرامى خواند . و نيز بر اين نكته تأكيد مىكند كه او خود سمبل مكتب ثقلين يعنى قرآن و عترت است ؛ وى نمايندهء اهل بيت عليهم السلام است كه ثقل دوم بوده و هرگز از ثقل اول يعنى قرآن كريم جدا شدنى نيست به همين جهت آنان سزاوارترين و آشناترين مردم به كتاب خداوند و آنچه در قرآن آمده و راههاى هدايت بشريت با نور هدايت آسمانى قرآن مىباشند .
سپس به عنوان نكتهء سوم به مظلوميت اهل بيت عليهم السلام و در معرض انواع ستم و تجاوز قرار گرفتن آنها اشاره مىنمايد ؛ امرى كه منجر به غيبت آخرين تن از آنان گرديد . و همهء اين امور ، از خواستههاى نفسانى طاغوتها و جاه پرستان براى انحصارطلبى و بازى با اموال و جانهاى مردم و بازداشتن اهل بيت عليهم السلام از برقرار كردن عدل الهى و رهبرى مردم به راه راست ، سرچشمه مىگيرد .
سپس آن حضرت از همهء مسلمانان براى دفع اين مظلوميت كه موجب خير براى همهء بشريت است استمداد مىكند . زيرا سپردن زمام امور به كسى كه نمايندهء خط پيامبران الهى و همسنگ قرآن كريم است ، به معنى تحقق اهداف عدالت الهى است . البته آن حضرت - / عجّل اللَّه فرجه - / ابتدا از قدرت لايزال