با اسناد خود از حضرت امام صادق عليه السلام روايت كردهاند كه فرمود :
« لابد لصاحب هذا الأمر من غيبة ولابد له في غيبته من عزلة ونعم المنزل طيبة و ما بثلاثين من وحشة » ؛
صاحب اين امر ناچار بايد از ديدگان مردم غايب شود و در زمان غيبت ناچار بايد از مردم عزلت گزيند و در اين صورت بهترين منزل براى او مدينهء طيبه بوده و چون با سى نفر از ياران خود همراه و همدم مىباشد وحشتى او را فرا نمىگيرد « 1 » .
همچنين كلينى با سند خود از حضرت امام صادق عليه السلام روايت كرده است :
قائم داراى دو غيبت است يكى از آنها كوتاه و ديگرى طولانى ، در غيبت اول ، كسى جز شيعيان خاص از مكان آن حضرت اطلاعى ندارد . اما در غيبت طولانى جز اصحاب خاص آن حضرت كسى از مكان آن حضرت اطلاع ندارد « 2 » .
همچنين بعضى از احاديث شريف تصريح دارد كه حضرت خضر عليه السلام نيز جزو افرادى است كه در زمان غيبت امام زمان عليه السلام به همراه آن حضرت مىباشد « 3 » . و شايد حضرت امام زمان عليه السلام از اين اصحاب و اوليا كه در مراتب بالاى اخلاص به سر مىبرند در جهت قيام به مسؤوليتهاى اساسى خود كه همان حفاظت از مؤمنان و مراقبت از آنان و تأييد و تقويت دانشمندان و همچنين رفع خطر از ايمان مردم و جهت دادن به سير حركت رويدادها حتى خارج از نظام اسلامى مىباشد ، يارى مىگيرد تا بدين ترتيب مقدمات ظهور آن حضرت آماده شده و عوامل لازم براى ظهور آن حضرت فراهم آيد .
هامش
( 1 ) . كافى 1 / 340 ، غيبت نعمانى / 188 ، حلبى ، تقريب المعارف / 190 .
( 2 ) . كافى 1 / 340 ، غيبت نعمانى / 170 ، تقريب المعارف / 190 .
( 3 ) . كمال الدين / 390 و به نقل از آن اثبات الهداة 3 / 480 .