تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧
مترصد فرصتى براى انجام وظيفه . چه اگر شخص او در حال هدايت مردم از ديدگان آنان غايب باشد ، همانا دانش و آداب او به صورت غير محسوس در دل‌هاى مؤمنان كاشته شده و آنان به آن مسائل عمل خواهند نمود » . و در تفسير كلام خداوند متعال كه مىفرمايد « إِنَّمَا أَنت مُنذِرٌ وَ لِكلِّ قَوْمٍ هَاد » ؛ تو فقط هشداردهنده‌اى ، و براى هر قومى رهبرى است . در روايات آمده است : همانا كه مراد از بيم دهنده رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشد و در هر زمانى امام و پيشوايى از ما وجود دارد كه مردم را به آنچه كه پيامبر صلى الله عليه و آله از جانب خداوند آورده است هدايت و راهنمايى مىنمايد » . در بعضى ديگر از رواياتى كه در تفسير همين آيه از ائمهء اهل‌بيت عليهم السلام آمده است چنين مىبينيم . به خدا سوگند كه اين منصب ، تا روز قيامت از ميان خاندان ما بيرون نرفته و از ما زايل نخواهد گشت . از حضرت امام صادق عليه السلام نيز روايت است كه فرموده‌اند : از روزى كه خداوند متعال زمين را آفريد هيچگاه از حجت خداوند خالى نبوده است . يا آشكار و شناخته شده يا پنهان و پوشيده . و تا روز قيامت نيز هيچگاه از حجت خدا خالى نخواهد ماند . و اگر چنين نبود هيچگاه خداوند متعال در روى زمين عبادت نمىشد . از آن حضرت سؤال شد كه مردم چگونه مىتوانند از امام و پيشواى پنهان و پوشيده استفاده بنمايند ؟ ! آن حضرت در پاسخ فرمودند : چنان كه مردم در روزهاى ابرى نيز از خورشيد و نور و حرارت آن استفاده مىكنند . از خود حضرت امام زمان عليه السلام نيز در همين رابطه روايت شده است كه فرمود : و اما كيفيت استفاده بردن مردم از من در زمان غيبتم مانند استفاده بردن مردم از