كه مجموع ، هفت فرسخ باشد ، آيا براي سفر بعد ، مسافر است كه نماز أو قصر شود
يا خير ؟ .
ج - در فرض مسأله كه ده روز در منزل نمانده سفر أول نيز تمام است .
س 37 - اشخاصى كه مقيم كويت هستند ومعلوم نيست تا چند سال در
كويت مىمانند هر روز از محل اقامتشان تا سر چهار فرسخ يا بيشتر براي كار
كردن مىروند وبر مىگردند يا لا أقل در هر ما هي چند مرتبه تا سر چهار فرسخ آنها
را مىبرند ، تكليف آنان راجع به نماز وروزه چيست ؟ وفرقى بين بوميها
ومهاجرين مقيمين هست يا نه ؟ .
ج - اشخاص مذكور ، اگر در كويت ، قصد توطن نكردهاند وعازمند كه
پس از مدتي به وطن خود بازگردند مسافر هستند وما دامى كه قصد ده روز نكردهاند يا
سى روز مرددا نماندهاند نماز آنان قصر است وروزه را بايد افطار كنند ، بلى اگر
سفر طولانى شود كه دائم السفر باشند ، نمازشان تمام وروزه آنان صحيح است
وهمچنين اگر در مدت معتنابهى همه روزه هشت فرسخ بروند ويا چهار فرسخ بروند
وچهار فرسخ برگردند حكم دائم السفر را دارند وهر گاه ده روز در يك جا قصد نمايند
در سفر أول ، نماز ، قصر ودر سفرهاى بعد تمام است واگر ده روز بي قصد بمانند
در سفر أول احتياطا جمع ودر سفرهاى بعد ، تمام بخوانند .
س 38 - اين حقير با استفتاء از آن حضرت به علت معامله ورانندگى هر دو ،
كه شغل اصلىام معامله بوده ، دائم السفر بوده ونماز خود را تمام مىخواندم وروزه
را مىگرفتم ، أخيرا گرچه مسافرتها باقي است ولى در رابطه با معامله كمتر است ، يعنى سابق ، هر دو روز يك بار با رانندگى خودم ، جهت انجام معامله ، حتما مسافرت
مىكردم ولى الآن با اين كه 9 روز در محلى نمىمانم ولى همه سفرها براي
معامله نيست ، مثلا در طول ماه اگر 10 مسافرت داشته باشم 3 إلى 4 بار آن در رابطه با
معاملات است ، وبقيه سفرها براي كارهاى ضروري ديگرى غير از امرار معاش
انجام مىگيرد ، واستدعا دارد وظيفة اينجانب را بيان فرمائيد ؟ .
ج - در صورتي كه كارهاى ضروري شما هم مربوط به زندگى وامرار
معاشتان باشد ودر سفر بايد انجام شود باز هم حكم دائم السفر داريد كه نمازتان