مسافرت رود ودر أثناء سفر ، بين دو محل كه مسافت شرعي است بيش از دو بار
تردد نمايد آيا بار سوم ، نماز را بايد تمام بخواند يا تمام خواندن نماز ، مشروط به
اين است كه مراجعت به منزل ، وسفر دوم را از منزل ، شروع نمايد . توضيح اين كه
أهل قصبه ( أطراف آبادان ) اكثرا دائم السفرند وگاهى كه دوام سفر آنان در اثر ده
روز ماندن در منزل ، قطع مىگردد به دريا جهت صيد ما هي مسافرت مىنمايند واز
دريا ما هي را به كويت كه با دريا بيش از چهار فرسخ فاصله دارد ، براي فروش
مىبرند واز كويت مجددا به دريا بر مىگردند وپس از صيد ما هي مجددا به
كويت ، براي فروش ما هي مراجعت مىنمايند وهكذا تا 5 ويا 6 بار ، حال آيا
نماز در كويت ودريا محكوم به قصر است يا تمام ؟ .
ج - مراجعت به منزل ، شرط نيست ودر مفروض سؤال ، دفعه دوم كه به
كويت مىروند سفر دوم ، محسوب ونماز ، تمام است .
س 29 - ما هي گيران قصبه كه در دريا صيد ما هي مىكنند ، گاهى براي
خريد لوازم كشتى وگاهى براي تهيه أوراق مربوطه وزماني براي خريد لوازم
زندگى خود وأحيانا به جهت مراجعه به طبيب از هشت فرسخى ونه فرسخى
ودوازده فرسخى به آبادان مىآيند وهيچ گاه آمدنشان به آبادان جنبه تفريحى ندارد
وأكثر اينها مقلد مرحوم آية الله حكيم قدس سره بودند كه مطلق سفر - مگر سفر حج
وزيارة - را جزء كسب مىدانستند ، اكنون رجوع به حضرت آية الله نمودهاند در
اين صورت ، نظر مبارك را مرقوم فرمائيد .
ج - اگر مرحوم آية الله حكيم قدس سره فتوى داده باشند كه مطلق مسافرت
كسى كه شغلش سفر است يا شغلش در سفر است حكم سفر در شغل يا سفري را كه
شغل است دارد . كسى كه اين مسأله را از ايشان در زمان حياتشان اخذ كرده وعمل
نموده فعلا هم مىتواند به تقليد ايشان باقي بماند ، ولى نظر حقير اين است كه سفر
چنين شخصي در صورتي حكم كثير السفر را دارد كه يا حين سفر ، در شغل يا
سفري كه شغل است باشد ، يا از توابع ولوازم آن شمرده شود . اما سفر براي خريد
آذوقه وأجناس ولباس براي خود وأهل وعيال ، يا مراجعه به طبيب ، از اين مسأله
خارج است .