تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 337

مساهمون:

ص٣٣٧
2 . همچنين از آن حضرت دربارهء مردى سؤال شد كه در روستايى قناتى دارد و مرد ديگر مىخواهد در همان روستا و بالاى قنات او قنات ديگرى حفر نمايد و فاصلهء بين دو قنات با توجّه به سختى زمين به اندازه‌اى است كه هيچ يك از دو قنات به ديگرى آسيب نمىرساند . آن حضرت در پاسخ مرقوم فرمودند : ملاك اين است كه هيچ يك از آن‌ها به ديگرى ضرر نرساند ، ان شاء اللّه « 1 » . 3 . محمّد بن حسن صفّار رضى اللّه عنه نامه‌اى به امام حسن عسكرى عليه السّلام نوشته در آن از مردى پرسيد كه بدون دستور حكومت و به صورت شخصى در جاهاى خطرناك كاروان‌ها را بدرقه و نگهبانى مىكند و آن‌ها نيز طبق قراردادى كه با او مىبندند مبلغ معيّنى به او مىپردازند . آيا وى مىتواند اين پول را از آنان بگيرد يا نه ؟ آن حضرت در پاسخ نوشتند : اگر خود را با كرايه‌اى متعارف به اجارهء آنان درآورده است ، حق خود را بگيرد ان شاء اللّه « 2 » . 4 . محمّد بن يحيى از عبد اللّه بن جعفر روايت كند كه گفت : به آن مرد ( حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام ) نامه‌اى نوشتم و دربارهء مردى سؤال كردم كه شتر يا گاوى براى قربانى كردن مىخرد . هنگامى كه آن حيوان را ذبح مىكند در شكم آن حيوان كيسه‌اى از درهم يا دينار يا جواهر پيدا مىكند . اين اموال متعلق به چه كسى است ؟ آن حضرت مرقوم فرمودند : آن مال را به فروشندهء حيوان نشان بده . اگر او اموال را
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 3 / 150 / ب 71 / 10 ، كلينى هم در فروع 5 / 293 / 5 اين‌روايت را از محمّد بن يحيى از محمّد بن حسين روايت كرده كه گفت : به حضرت امام عسكرى عليه السّلام نامه‌اى نوشتم . . . با تفاوت . ( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 3 / 106 / ب 58 / 88 .