باب وقف
1 . محمّد بن حسن صفّار گويد : نامهاى به حضرت امام عسكرى نوشتم و از كيفيت صحّت وقف از آن حضرت سؤال كردم و نوشتم : بر ما روايت شده است كه اگر وقف مقيد به زمان نباشد باطل بوده به ورثه بازمىگردد و اگر مقيد به زمان باشد صحيح است و به آن عمل مىشود ، گروهى نيز مىگويند كه وقف موقّت وقفى است كه در آن ذكر شود كه اين مال را بر فلان كس و فرزندان او وقف نموده است و هنگامى كه سلسلهء نسب آنان منقرض شود اين مال براى فقرا و مساكين باشد تا آنجا كه خداوند متعال زمين را و آنچه بر آن است به ميراث بگيرد و گروهى ديگر گفتهاند وقف موقّت اينگونه است كه وقفكننده بگويد اين مال براى فلان و نسل او است مادام كه باقى باشند و در پايان ، قضيهء نيازمندان و فقرا را تا وقتى كه خداوند زمين را و آنچه بر آن است به ميراث بگيرد را ذكر نكند و وقف غير موقّت آن است كه فقط بگويد اين وقف است و نام كسى را ذكر نكند . حال از اين چند صورت كدام يك صحيح و كدام يك باطل است ؟
آن حضرت مرقوم فرمودند : همهء وقفها به حسب آنچه واقفان ، آنها را وقف مىكنند صحيح است . ان شاء اللّه « 1 » .
باب ارث
فهفكى از حضرت امام عسكرى عليه السّلام سؤال نمود : چگونه است كه زن
هامش
( 1 ) . كلينى در كافى 7 / 37 / 34 ، صدوق نيز در فقيه اينروايت را ذكر نموده 4 / 176 / ب 128 / ح 1 به اختصار و در آن آمده است : « . . . آن حضرت عليه السّلام مرقوم داشتند : الوقوف تكون بحسب ما يوقفها أهلها إن شاء اللّه ، كه در آن كلمهء « تكون » نيز آمده است ، استبصار 4 / 100 / ب 62 / 2 .