نخواهيم كرد مگر اينكه از آسمان نامهاى بر ما بياورى كه ما در آن اين جملات را بخوانيم : از خداوند عزيز حكيم به عبد اللّه بن ابى اميّهء مخزومى و هركس كه در نزد اوست و مضمون اين نامه اين باشد كه به محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب ايمان بياوريد كه او فرستادهء من است و او را در گفتارش تصديق كنيد كه هرچه گفته است از جانب من آورده است . پس اى محمّد ، نمىدانم اگر همهء اين كارها را انجام بدهى آيا به تو ايمان خواهم آورد يا نه ، بلكه اگر ما را با خود برداشته به آسمان برده ، درهاى آسمان را باز كرده و ما را در آن داخل كنى خواهيم گفت : كه مورد چشمبندى واقع شدهايم و تو ما را افسون كردهاى .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمودند : اى عبد اللّه ، آيا از سخنان تو چيزى باقى مانده است ؟ وى در پاسخ گفت : اى محمّد ، آيا آنچه كه گفتم به اندازهء كافى در ردّ سخنان تو رسا و موجب اتمام حجّت نبوده است ؟ ! چيزى باقى نمانده . اكنون تو آنچه دارى بگو و اگر دليل و جوابى براى آنچه من گفتهام دارى بياور .
پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله فرمودند : خداوندا ، تو شنوندهء هر صدا و داناى به هر چيز هستى و آنچه را كه بندگانت مىگويند ، مىدانى و مىشنوى ، در اين هنگام خداوند متعال اين آيات شريف را بر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله نازل كرد كه : ( و گفتند :
اين چه پيامبرى است كه غذا مىخورد و در بازارها راه مىرود ؟ چرا فرشتهاى به سوى او نازل نشده تا همراه وى هشداردهنده باشد ؟ * يا گنجى به طرف او افكنده نشده يا باغى ندارد كه از [ بار و بر ] آن بخورد ؟ و ستمكاران گفتند : جز مردى افسون شده را دنبال نمىكنيد ) .
سپس خداوند متعال فرمود : ( ببين چگونه براى تو مثلها زدند و گمراه شدند ، در نتيجه راه به جايى نمىتوانند ببرند ) .
سپس فرمود : اى محمّد ( بزرگ [ و خجسته ] است كسى كه اگر بخواهد
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 296
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٩٦