شيعيانش از خطر كشف شدن توسط جاسوسانى كه حكومت ، همه جا براى كنترل فعاليتهاى امام و ارتباطش با شيعيان قرار داده بود كمتر با آنان ارتباط برقرار نمايد .
حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام ضررهايى كه از كمى ارتباط مستقيم با شيعيان حاصل مىگرديد را با دو امر مهم خنثى كرده ، اين دو مسأله را جايگزين ارتباط مستقيم كرده بود :
يك : صدور نامهها و پيامهايى كه به شكل مكتوب به شيعيان مىنوشتند و نيازها و مراجعاتى كه آنان با امام عليه السّلام داشتند را به صورت مكتوب برآورده مىنمودند . اكثر رواياتى كه از حضرت امام عسكرى عليه السّلام نقل گرديده به صورت مكاتبات آن حضرت با راويان و شيعيانى است كه تنها به وسيلهء همين نامهها با آن حضرت ارتباط داشتند .
دو : آن حضرت به شيعيان دستور مىدادند تا از طريق وكيلانى كه آن حضرت در مناطق مختلفى كه شيعه در آن وجود داشت تعيين كرده بودند با آن حضرت ارتباط برقرار كنند . آنان پل ارتباطى قوىاى بودند كه به شيعيان روحيه داده و با وجود آنان شيعه احساس مىنمود همواره با امام ارتباط داشته و مىتواند سؤالهاى خود را در محضر او مطرح نموده و از امام خود جواب دريافت نمايد .
همين ارتباط غير مستقيم براى كم كردن اثرات منفى ضربهاى كه از غيبت به شيعه وارد مىشد كافى بود .
امام عليه السّلام توانستند بدين وسيله شيعيان خود را براى زمان غيبت آماده كنند تا آنان با سينهاى گشاده و آمادگى كامل به استقبال عصر غيبت بروند . آنان داراى چنان استعدادى شدند كه لازمهء ايمان به خدا ، پيغمبر ، ائمّه و حضرت
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 227
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٢٧