3 . قتل كه حكومت هنگامى كه از روشهاى ديگر در برابر شيعه نتيجه نمىگرفت و يا احساس مىكرد فعاليت آنها رو به رشد و تزايد نهاده است دست به قتل شخصيتهاى بارز و نزديكان امام عليه السّلام مىزد .
به شهادت رسيدن حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام
پس از آنكه حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام مسئوليت خود را در برابر دين و امت جدش ، همچنين مسئوليت عظيم خود را در برابر فرزند منتظر خويش به انجام رسانيد خبر شهادت خود را قبل از سال 260 هجرى داده و حتّى ترس و نگرانى مادر گرامى خود را اينگونه تسكين مىداد كه : امر الهى ناچار بايد واقع گردد ، پس نگران نباش . . . و اما اين فاجعه همچنانكه آن حضرت پيشبينى كرده بود اتّفاق افتاد و آن حضرت پس از آنكه در روز اوّل ماه ربيع الاوّل همان سال بيمار گرديد به رفيق اعلى پيوست « 1 » . پس از اينكه آن حضرت بيمار گرديد بيمارى آن حضرت روزبهروز شديدتر مىشد ، تا اينكه در روز هشتم همان ماه به درجهء رفيع شهادت نايل آمدند ، همچنين روايت شده است كه به آن حضرت سم خورانده شده و از جانب حكومت ترور گرديدند ، چراكه سم را معتمد عبّاسى براى به شهادت رساندن آن حضرت فرستاده بود . همان كسى كه از ديدن احترام و تعظيم امت نسبت به حضرت امام عسكرى عليه السّلام و تقدم او بر جميع هاشميان از علوى و عبّاسى بسيار خشمگين و ناراحت شده و تصميم بر ترور و كشتن آن حضرت گرفته بود « 2 » .
آن حضرت در هنگام شهادت ، غير از پسرش ابو القاسم محمّد ( حضرت
هامش
( 1 ) . ارشاد 2 / 336 ، مهج الدّعوات / 274 .
( 2 ) . ابن حجر هيثمى ، الصّواعق المحرقه / 314 به نقل از ابن خلّكان در وفيات الاعيان .