نمازگزاردن بر جنازهء حضرت امام عسكرى عليه السّلام
شهادت حضرت امام عسكرى عليه السّلام بازتاب بزرگى در سامرا داشت ؛ آنجا كه همهء مغازهها تعطيل شده و عموم و خصوص مردم به سرعت و عجله به خانهء امام ريختند ، احمد بن عبيد اللّه در روايتى آن روز بزرگ را اينگونه توصيف مىكند : هنگامى كه خبر وفات آن حضرت منتشر گرديد شهر سامرا به خود لرزيد و از همه جا اين ضجّه بلند شد كه ابن الرّضا از دنيا رفته است « 1 » ، بازارها تعطيل و درب دكّانها بسته شد . بنى هاشم ، كاتبان ، فرماندهان ، قاضيان ، معدّلان و ساير مردم براى حضور در تشييع جنازهء آن حضرت سوار شدند و شهر سامرا شبيه به عرصهء محشر شده بود « 2 » .
پس از اينكه جنازهء حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام تجهيز يعنى غسل و كفن گرديد ، خادم آن حضرت عقيد خارج شد و جعفر بن على را صدا زده گفت : مولاى من ، برادر شما كفن شد ، پس برخيز و بر او نماز بخوان . جعفر بن على و به همراه او شيعيان كه پيشاپيش آنان عثمان بن سعيد عمرى كه يكى از وكيلان امام عسكرى عليه السّلام ( و بعدها وكيل حضرت حجّت عليه السّلام ) بود ، داخل شدند .
هنگامى كه وارد خانه شدند ديدند حسن بن على - صلوات اللّه عليه - كفن شده در تابوت قرار گرفته است ، جعفر بن على جلو رفت تا بر آن حضرت نماز بخواند . هنگامى كه خواست تكبير بگويد پسر بچّهاى كه صورتش كمى گندمگون و موهايش مجعّد و دندانهايش فاصلهدار بود ، خارج شده ، رداى جعفر را گرفت و به او گفت : اى عمو ، من براى نماز خواندن بر پدرم سزاوارترم . جعفر
هامش
( 1 ) . كمال الدّين 1 / 43 .
( 2 ) . الفصول المهمّه / 271 .