تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
يشاء اللّه
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها
« 1 » ، قد كتبت بما فيه بيان و قناع لذي عقل يقظان » مىخواستى كه از جانشين من پس از وفات ابو جعفر سؤال كنى ، و از اين جهت ناراحت بودى . نگران نباش ، چراكه خداوند عزّ و جلّ ( پس از آن‌كه گروهى را هدايت نمود بيراهشان [ نمى ] گذارد ، مگر آن‌كه چيزى را كه بايد از آن پروا كنند برايشان بيان كرده باشد ) ، و امام تو بعد از من ابو محمّد مىباشد ، و در نزد او هر آنچه شما به آن نيازمند باشيد موجود است ، خداوند متعال هركه و هرچه را بخواهد پيش انداخته و هركه و هرچه را بخواهد مؤخّر مىگرداند ( هر آيه را نسخ كنيم ، يا آن را به [ دست ] فراموشى بسپاريم ، بهتر از آن ، يا مانندش را مىآوريم ) ، من در اين نامه چيزى نوشتم كه هركس عقلى بيدار داشته باشد از بيان او قانع مىشود . 6 . حضرت امام هادى عليه السّلام چهار ماه قبل از شهادت خود گروهى از موالى را جمع نموده و آن‌ها را بر امامت فرزندش حسن شاهد مىگيرد . ما اين مطلب را در روايت اوّل اين باب در كتاب الحجّهء كافى مىبينيم . آنجا كه يحيى بن يسار قنبرى گويد : حضرت ابو الحسن هادى عليه السّلام چهار ماه قبل از شهادت خود امر امامت را به پسرش امام حسن عسكرى عليه السّلام وصيّت نموده و من و گروهى از موالى را بر اين امر به شهادت گرفت . 7 . در روايت سوّم نيز مطالبى هست كه دليل و علامت امامت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام پس از وفات پدر بزرگوارش مىباشد ، آنجا كه عبد اللّه بن محمّد اصفهانى گويد : امام هادى عليه السّلام فرمودند : « امام شما بعد از من كسى است
هامش
( 1 ) . بقره / 106 .