خدا را به جاى آورده و آيهء استرجاع بر زبان جارى نموده و فرمودند : « الحمد للّه ربّ العالمين و أنا أسأل اللّه تمام نعمه لنا فيك و إنّا للّه و إنّا إليه راجعون »
الحمد للّه ربّ العالمين
من از خداوند متعال مىخوانم تا نعمت خود را دربارهء تو بر ما تمام نمايد و انّا للّه و انّا اليه راجعون ، در اين هنگام مردم [ كه آن حضرت را تا آن روز نمىشناختند ] دربارهء آن حضرت سؤال نمودند . گفته شد : اين پسر امام هادى ، حسن است ، و مردم در آن روز عمر آن حضرت را حدود بيست سال يا بيشتر تخمين مىزدند ، راوى گويد : ما در آن روز او را شناخته و دانستيم كه امام هادى عليه السّلام به امامت او اشاره كرده و وى را به جاى خود نشانده است .
در روايت نهم كه از محمّد بن يحيى بن درياب روايت شده است اين گونه آمده كه گفت : من بعد از وفات ابو جعفر بر حضرت امام هادى عليه السّلام وارد شدم و آن حضرت را به جهت اين مصيبت سرسلامتى دادم . ابو محمّد عليه السّلام نيز در آنجا حاضر و نشسته بود . ابو محمّد گريست . حضرت امام هادى عليه السّلام رو به وى كرده و فرمودند : خداوند تبارك و تعالى تو را جانشين او قرار داده است ، پس شكر خدا را به جاى آور .
5 . دو روايت دهم و يازدهم تصريح به امامت حضرت ابو محمّد امام حسن عسكرى عليه السّلام دارند و بعد از وفات برادرش ابو جعفر محمّد بن على صادر شدهاند . روايت دهم را ابو هاشم جعفرى روايت مىكند . آنجا كه گويد :
من بعد از وفات ابو جعفر فرزند حضرت امام هادى عليه السّلام در نزد آن حضرت بودم و در دل فكرى داشتم كه مىخواستم آن را به عرض ايشان برسانم و آن اين بود كه گويا ابا جعفر و ابا محمّد در اين زمان مانند حضرت موسى بن جعفر و اسماعيل پسران حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام بوده و قضيهء آنها شبيه به قضيهء آن دو نفر شده است . چراكه ابو محمّد كسى بود كه همه اميد داشتند بعد از
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 123
مساهمون: منذر حكيم
ص١٢٣