پسر آن حضرت است و مىتوان آن روايات را اينگونه حمل كرد كه آن حضرت بعد از وفات برادرش ابو جعفر بزرگترين فرزند امام هادى عليه السّلام بوده است .
روايت دوّم : سند اينروايت به على بن عمرو نوفلى مىرسد و در آن آمده است كه : نوفلى گفت : من به همراه حضرت امام هادى در حيات خانهء آن حضرت بودم كه فرزندش محمّد از كنار ما گذشت . من به آن حضرت عرض كردم : خداوند مرا فداى شما كند ، آيا اين امام ما بعد از شماست ؟ آن حضرت پاسخ دادند : نه ، امام شما بعد از من حسن مىباشد .
همچنين از احمد بن عيسى علوى كه از فرزندان على بن جعفر است روايت شده كه روزى بر حضرت امام هادى عليه السّلام در شهر صريا داخل شده و بر آن حضرت سلام كرد . ناگاه ابو جعفر و ابو محمّد هر دو باهم داخل شدند .
شيعيان برخاسته به سمت ابو جعفر رفتند تا بر وى سلام كنند . در اينجا حضرت امام هادى عليه السّلام به آنان فرمود : اين امام شما نيست ، بر شما باد به امامتان ، و به سوى حضرت ابو محمّد امام حسن عسكرى عليه السّلام اشاره كرد « 1 » .
در اينروايت مىيابيم كه امام هادى عليه السّلام قاطعانه جانشينى محمّد و امامت او را نفى نمودهاند . شايد سبب اين تصور در نزد مردم معروفيت محمّد به صلاح و دانش و تقوى بوده به اضافهء اينكه وى بزرگترين فرزند امام هادى عليه السّلام بوده است ، و از آنجا كه معروف بود ، امامت به بزرگترين فرزند امام مىرسد مردم چنين گمانى داشتند . پس حضرت امام هادى عليه السّلام امامت محمّد را نفى نموده و تصريح كردهاند كه فرزندشان حسن ، امام است . در عين حال در
هامش
( 1 ) . غيبت / 120 .