6 . علاقهء حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام به برادرش حسين
حسين پسر حضرت امام هادى عليه السّلام يگانهء دوران ، و از ميان مردان استثنايى عقل بشرى ، ميوهء رسيدهاى از ثمرات درخت تناور اسلام بوده است ، وى به والايى ادب ، وسعت اخلاق و بسيارى دانش ممتاز بوده است . همچنين روابط بسيار مستحكمى با برادر خود حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام داشته و آن دو را به خاطر شباهت اسمى كه به دو جدشان ، دو ريحانهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله امام حسن و امام حسين عليهما السّلام داشتند به لقب سبطين مىخواندند .
اين نامگذارى در دورهاى كه آن بزرگواران در آن مىزيستهاند بسيار مشهور شده بود ، ابو هاشم روايت مىكند : « من سوار اسب شده و اين آيه را كه معمولا در هنگام سوارى بايد خواند قرائت كردم :
سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ؛
پاك است كسى كه اين را براى ما رام كرد و [ گرنه ] ما را ياراى [ رام ساختن ] آنها نبود » يكى از سبطين اين كلام را از من شنيد ، و گفت : تو در هنگام سوارى [ تنها ] به اين كار مأمور نشدهاى ، بلكه مأمور شدهاى [ كه ] چون بر روى مركب قرار گرفتى نعمت پروردگار خود را به ياد آورى » « 1 » .
7 . رابطهء آن حضرت با برادرش جعفر
ما به روايت خاصى كه براى ما نوع روابط حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام را قبل از امامت با برادرش جعفر روشن كند دست نيافتهايم . اما رواياتى كه در اين باب وارد شده است بر اين مطلب دلالت دارد كه جعفر از
هامش
( 1 ) . سفينة البحار 1 / 295 ، البته مراد آن بزرگوار عمل به مضمون آيهء فوق مىباشد ر . ك سورهء زخرف / 12 و 13 .