چون امام جواد عليه السّلام از نماز فراغت مىيافت اين دعا را مىخواند :
« رضيت بالله ربّا ، و بالإسلام دينا ، و بالقرآن كتابا ، و بمحمّد نبيا ، و بعليّ وليا ، و الحسن ، و الحسين ، و علي بن الحسين ، و محمد بن علي ، و جعفر بن محمد ، و موسى بن جعفر ، و علي بن موسى ، و محمد بن علي ، و علي بن محمد ، و الحسن بن علي ، و الحجة بن الحسن بن علي أئمة ؛
اللهم وليك الحجة فاحفظه من بين يديه و من خلفه و عن يمينه و عن شماله و من فوقه و من تحته و امدد له في عمره ، و اجعله القائم بأمرك ، المنتصر لدينك ، و أره ما يحبّ و تقرّ به عينه في نفسه و في ذريّته و أهله و ماله و في شيعته و في عدوه ، و أرهم منه ما يحب و تقرّ به عينه و اشف به صدورنا و صدور قوم مؤمنين » ؛
الله را به خداوندى ، اسلام را آيين ، قرآن را كتاب ، محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلم را پيامبر ، على را سرپرست [ و امام ] حسن ، حسين ، على بن الحسين ، محمد بن على ، جعفر بن محمد ، موسى بن جعفر ، على بن موسى ، محمد بن على ، على بن محمد ، حسن بن على و حجة بن الحسن بن على را به امامت برگزيده [ از اين انتخاب ] خرسند هستم .
بار خداوندا ، دوست و حجت [ خود ] را از [ بلاهاى ] پيشرو و پشت سر و از راست و از چپ و از بالا و از پايين ايمن و حفظ نما . عمر او را طولانى فرما و او را قيام كننده به فرمانت و يارىگر دينت قرار ده . آنچه را كه دوست دارد و مايهء روشنى چشم او در فرزندان ، خاندان ، مال و شيعه اوست و آنچه كه براى دشمنان خود مىپسندد به او بنمايان و به آنان چيزهايى بنمايان كه او دوست دارد و مايهء روشنى چشم اوست ( شيعيان و دوستان خاندان او را عزت و بزرگى بخش و دشمنان كينهورز او را خوار گردان ) . [ بار خداوندا ، سوز ] سينهء ما و [ سوز ] سينه جماعت مؤمنان را به وسيلهء او درمان كن و شفا ده . « 1 »
هامش
( 1 ) . همان / 214 - 215 .