داشت و حكومتش با آشوب فراوان سياسى در گسترهء تحت حكومت عباسيان روبرو شد . « 1 »
معتصم كه از مادرى تركتبار زاده شده بود ، سپاهى ويژه از تركان تشكيل داد و مبالغ هنگفتى در اختيار آنان گذارد و آنان حكومت را قبضه كردند . اين اقدام معتصم ، كينهء سپاهيان عرب را برانگيخت و آتش گرايشهاى قومى را در جامعهء آن روز شعلهور كرد . اين سياست معتصم ، خطرناكترين چالشى بود كه حكومت عباسيان در تمام دوران خود با آن مواجه شد . پس از معتصم ، اوضاع به وخامت گراييد و خطر سپاهيان ترك روزبهروز افزايش مىيافت و هر خليفهاى كه در صدد محدود كردن اختيارات آنان برمىآمد ، با كودتاى نظامى آنها روبهرو مىشد .
معتصم و طلايهداران بيدار
تضاد فكرى حادّى كه ميان امامان اهل بيت عليهم السّلام و شيعيان مؤمن آنان از يك سو و دستگاه خلافت عباسيان و پيروان آنان از سوى ديگر حاكم بود ، سبب شد تا دشمنى دو خط اهل بيت و خط عباسيان ادامه يابد و هر زمانى رنگ و چهرهء خاصى به خود گيرد و بنا به اوضاع و شرايط ، دستخوش شدت يا ضعف شود . معتصم نيز سياست اسلاف كينهتوز خود را نسبت به اهل بيت عليهم السّلام و پيروان و حزب آنان در پيش گرفت . او با اسلام و خط مستقيم آن سر ستيز برافراشت ، اما با اعتراض شديد اهل بيت عليهم السّلام و شيعيان آنان روبرو شد .
هامش
( 1 ) . قيام طالقان به فرماندهى قاسم بن محمد علوى ، قيام « زط » ها در بصره ، قيام بابك خرمدين ، لشكركشى رومىها به سوى « زبطره » و ديگر سرزمينهاى اسلامى و قيام « مبرقع » در فلسطين از آن جمله است . ر . ك : ابن اثير ، الكامل 5 / 232 - 265 .