او را به اين صفتها شناخته و بدان اذعان كرده بودند . « 1 »
« جمال الدين ، احمد بن على نسابه » معروف به « ابن عنبه » امام رضا عليه السّلام را چنين معرفى مىكند : كنيهء امام رضا ، ابو الحسن بود . در ميان طالبيان عصرش ، همانند او نبود . مأمون براى ولايتعهدى او بيعت گرفت . سكههاى سيم و زر به نام او زده شد و بر فراز منبرها به نام او خطبه خوانده شد . « 2 »
در توصيف « جمال الدين ، ابو المحاسن ، يوسف بن تغرى بردى » از امام رضا عليه السّلام آمده است : امام ابو الحسن هاشمي علوى حسينى ، امامى عالم و در روزگار خود مهتر بنى هاشم و ارجمندترين آنان بود . مأمون او را بزرگ مىشمرد ، گرامىاش مىداشت ، در برابر او فروتنى مىكرد و دربارهء او راه غلوّ و زيادهروى درپيش گرفت و سرانجام او را به ولايتعهدى خويش برگزيد . « 3 »
« ابن ماجه » نيز همانند همگنان خود به توصيف امام رضا عليه السّلام پرداخته مىگويد : او ( امام رضا عليه السّلام ) مهتر بنى هاشم بود و مأمون او را بزرگ مىشمرد و گرامىاش مىداشت . او را به جانشينى خود برگزيد و بهعنوان ولىعهد براى او بيعت گرفت . « 4 »
« ابن حجر » در توصيف امام رضا عليه السّلام مىگويد : [ امام ] رضا از عالمان و فاضلان بود و افزون بر آن ، از نسبى شريف و گرامى برخوردار بود . « 5 »
« يافعى » امام رضا عليه السّلام را چنين توصيف مىكند : امام ارجمند و بزرگ ، دودمان مهتران بخشنده و پاكنژاد و يكى از امامان دوازدهگانهء صاحب افتخارات است كه اماميه ( شيعيان ) به آنها منسوب بوده ، مذهب خويش را بر
هامش
( 1 ) . الارشاد 2 / 247 .
( 2 ) . عمدة الطالب / 198 .
( 3 ) . مسند الامام الرضا 1 / 136 .
( 4 ) . اعيان الشيعه 4 ، ق 2 / 85 .
( 5 ) . تهذيب التهذيب 7 / 389 .