امام محمد جواد عليه السّلام كه خود راوى اين مطلب است مىگويد : سوگند به آن [ خدايى ] كه محمد صلّى اللّه عليه و إله را به حق به پيامبرى فرستاد ، بادها ابرهايى را در آسمان پديد آوردند و رعد و برق پديد آمد و مردم چنان به تكاپو افتادند كه گويى مىخواهند خود را از گزند باران دور نگه دارند .
امام رضا عليه السّلام به آنان فرمود : اين ابر به فلان شهر گسيل مىشود و امام عليه السّلام ده بار ابرهاى پديد آمده و مقصود آنها را به حاضران شناساند . چون يازدهمين ابر شكل گرفت ، حضرت فرمود :
اى مردم ، اين ابر را خداوند - عزّ و جلّ - براى شما گسيل داشته است ، پس به پاس تفضلى كه بر شما نموده ، او را سپاس گوييد . [ اى مردم ، ] برخيزيد و به سوى خانهها و جايگاههاى خود روان شويد كه اين باران به نام شماست و بر سر شما فروخواهد ريخت ، اما تا زمانى كه به خانههاى خويش نرسيده باشيد از بارش بازداشته خواهد شد ، و آنچنان بارانى كه شايستهء كرم و جلال خداوندى باشد باريدن خواهد گرفت .
مردم پراكند شدند و باران رحمت خداوند چون سيل سرازير شد . مردم كه اين كرامت و معجزه را از حضرت ديده بودند ، مىگفتند : « كرامتهاى خداى - عز و جل - بر فرزند رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله گوارا باد » .
از آنجا كه مردم ، گفتهء گراميان درگاه خدا را شنيده ، از آنان تأثير مىپذيرند ، امام رضا عليه السّلام به ميان جمع آنان رفت تا از اين معجزه بهره گرفته ، به وعظ و ارشاد آنان بپردازد . او ضمن خطبهاى فرمود :
اى مردم ، در نعمتهايى كه خدا بر شما ارزانى مىدارد تقواى او را پيشه كنيد و مبادا با گناهان ، نعمتهاى او را برمانيد ، بلكه با اطاعت از او و شكر نعمت او ، نعمتهاى او را پيوستگى بخشيد .
[ اى مردم ، ] بدانيد كه پس از ايمان به خدا و اقرار به حقوق اولياى او كه از خاندان
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 214
مساهمون: منذر حكيم
ص٢١٤