كنيهء حضرت
امام عليه السّلام بدين كنيهها خوانده مىشد : ابو الحسن ، ابو الحسن الماضى ، ابو ابراهيم ، ابو على و ابو اسماعيل .
القاب امام
القاب حضرت نشانهء گوشههايى از شخصيت و شكوه و عظمت امام كاظم عليه السّلام است كه به ترتيب مىآيد :
الف ) امام را « صابر » مىخواندند ، زيرا در برابر انواع سختىها و آزارهايى كه از سوى حاكمان ستمگر و جائر نسبت به حضرتش روا داشته مىشد ، صبر پيشه مىكرد .
ب ) ديگر لقب حضرت « الزاهر » ( درخشنده ) بود ، چرا كه حضرتش با اخلاق و بخشندگى خيرهكنندهاش كه خلق و خوى جدش پيامبر اكرم را تداعى مىكرد ، درخشيده بود .
ج ) از ديگر القاب آن حضرت « عبد صالح » بود . او را از آنرو عبد صالح لقب دادند كه بسيار عبادت مىكرد و در فرمانبردارى از خداوند كوشا بود تا آن جا كه با گذشت زمان در عبادت ضرب المثل شد . راويان حديث نيز آن حضرت را با اين لقب مىخواندند ، مثلا راوى مىگفت : « حدثنى العبد الصالح » ؛ عبد صالح مرا حديث گفت .
د ) « سيد » نيز از القاب آن حضرت است ، زيرا او از مهتران و سروران