وكيل حضرت به او گفت : به خدا سوگند كه به تو خيانت نكردم .
امام عليه السّلام فرمود : خيانتك و تضييعك عليّ مالي سواء ، و الخيانة شرّها عليك ؛
خيانت تو در مالم و از بين بردن آن ، بر من يكسان است و شر خيانت دامان تو را مىگيرد .
و نيز فرمود : إياك أن تمنع في طاعة اللّه ، فتنفق مثله في معصية اللّه ؛
مبادا كه از نفاق در راه بندگى خدا دريغ كنى كه همانند آن را در نافرمانى خدا هزينه خواهى كرد .
و فرمود : المؤمن مثل كفّتي الميزان كلّما زيد في إيمانه زيد في بلائه ؛
مؤمن همانند دو كفهء ترازوست كه هرچه ايمانش فزونى گيرد ، بلا و آزمونش فزونى پذيرد .
هنگامى كه امام كاظم عليه السّلام بر قبرى حاضر شد ، فرمود : إن شيئا هذا آخره لحقيق أن يزهد في أوله ، و إن شيئا هذ أوله لحقيق أن يخاف آخره ؛
شايسته است چيزى كه فرجامش اين باشد در آغازش زهد ورزيده شود و شايسته است چيزى كه آغازش اين باشد از فرجامش ترسيده شود .
و فرمود : من تكلّم في اللّه هلك ، و من طلب الرئاسة هلك ، و من دخله العجب هلك ؛
هركس در [ ذات ] خدا گفتوگو ( جدل ) كند هلاك شود ، هركس [ به ناحق ] رياست بخواهد هلاك شود و هركس دستخوش خودپسندى گردد هلاك شود .
و نيز فرمود : إشتدّت مؤونة الدنيا و الدين . فأمّا مؤونة الدنيا فإنك لا تمدّ يداك إلى شيء منها إلّا وجدت فاجرا قد سبقك إليه ، و أمّا مؤونة الآخرة فإنك لا تجد أعوانا يعينوك عليه ؛
تدارك مؤونهء ( هزينه و نياز ) دنيا و دين بس سخت و دشوار است . پس چون در پى يافتن نيازهاى دنيايى باشى ، به هرجا كه دست دراز كنى فاجرى را مىبينى كه در رسيدن به آن بر تو پيشى گرفته است و چون در تدارك توشهء آخرى باشى ، يارى [ كه بار تو را بر دوش كشيده ، ]
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 344
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٤٤