و فرمود : الصنيعة لا تتم صنيعة عند المؤمن لصاحبها إلّا بثلاثة أشياء : تصغيرها و سترها و تعجيلها ، فمن صغّر الصنيعة عند المؤمن فقد عظّم أخاه ، و من عظّم الصنيعة عنده فقد صغّر أخاه ، و من كتم ما أولاه من صنيعة فقد كرم فعاله ؛
نيكى [ در حق ديگران ] در نظر مؤمن زمانى نيكى شمرده مىشود كه سه شرط داشته باشد : كوچك شمردن ، زود انجام دادن و پنهان داشتن آن . پس هركس نيكى در حق مؤمن را كوچك شمرد ، برادر مؤمن خود را بزرگ داشته ، هركس نيكى در حق برادر مؤمن خود را بزرگ بداند ، برادرش را كوچك و خوار كرده و هركس نيكى خود را دربارهء برادر مؤمن خود پنهان دارد كار خود را ارج نهاده است .
و فرمود : من عجّل ما وعد فقد هنئ العطية ؛ هركس در وعدهء خود شتاب كند عطيه و دهش او [ بر دهنده و گيرنده ] گوارا شود . « 1 »
ابو الحسن ماضى عليه السّلام فرمود : « قل الحقّ و ان كان فيه هلاكك فان فيه نجاتك ودع الباطل و ان كان فيه نجاتك فانّ فيه هلاكك ؛ « 2 »
حق بگو هرچند [ مىپندارى ] هلاكت تو در آن است كه [ در حقيقت ] نجات تو در آن است و باطل را واگذار اگرچه [ مىپندارى ] رهايى تو در آن است كه [ در حقيقت ] هلاكت تو در آن است .
نيز فرمود : « ينبغي لمن عقل عن اللّه أن لا يستبطئه في رزقه و لا يتهمه في قضائه ؛ سزاوار است كسى كه در بند بندگى خداست او را در روزى [ دادن ] كند و سست نداند و در حكمش متهم [ به ستم ] نسازد .
شخصى مىگويد : « از امام كاظم عليه السّلام دربارهء « يقين » پرسيدم ، فرمود : يتوكل على اللّه ، و يسلّم للّه ، و يرضى بقضاء اللّه و يفوّض الى اللّه ؛
بر خدا توكل كند ، تسليم خدا باشد ، به قضاى خدا [ تن دهد و بدان ] راضى باشد و كارهاى خود را به خدا سپارد .
هامش
( 1 ) . تحف العقول / 403 .
( 2 ) . الاختصاص / 32 .