ابن خلّكان گويد : عبد الملك يكى از دانشمندان مشهور است . ولادت او در سال 80 هجرى بوده ، او در بغداد به نزد ابو جعفر منصور رفته و در سال 149 يا 150 هجرى دار فانى را وداع گفته است .
همان كتابهايى كه قبلا ذكر كردهايم كسب دانش او از محضر امام صادق عليه السّلام را ذكر كرده و مصادر رجالى شيعه نيز او را ذكر نمودهاند .
قطّان : و از آنان است ابو سعيد يحيى بن سعيد قطّان بصرى كه از ائمّهء حديث بوده بلكه محدّث زمان خود شناخته مىشده است . صاحبان صحاح ستّه و ديگر عالمان اهل سنّت به كلام او استدلال و احتجاج مىكنند ، او در سال 198 هجرى وفات كرده است . ابن قتيبه او را در رجال شيعه آورده است . امّا خود شيعه او را از رجال خود نمىدانند .
تهذيب ، ينابيع و غير اين دو كتاب از منابع اهل سنّت او را از اصحاب و ياران امام صادق عليه السّلام دانسته و از ميان شيعه نيز شيخ ابن داوود ، نجاشى و ديگران نيز او را از اطرافيان امام صادق عليه السّلام ذكر نمودهاند .
محمّد بن اسحاق : و از جملهء آنان محمّد بن اسحاق بن يسار صاحب المغازى و السّير است كه مدنى بوده در مكّه ساكن گرديده است . ابن خلّكان از وى بسيار تعريف كرده است . ميان محمّد بن اسحاق و مالك بن انس دشمنى بوده و هركدام از آندو ديگرى را مذمّت مىنموده است . محمّد بن اسحاق در شهر حيره بر منصور وارد شد و كتاب مغازى را براى او نوشت . وى به بغداد آمد و در سال 151 هجرى بنابر نقل مشهور در همان شهر از دنيا رفت . علم آموزى او از امام صادق عليه السّلام در كتابهاى تهذيب ، ينابيع و غير ايندو كتاب از ميان اهل سنّت ذكر شده . شيخ در كتاب رجال ، علّامه در خلاصه ، كشّى در
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 304
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٠٤