سفيان بن عيينه : و از جملهء آنان سفيان بن عيينة بن ابى عمران كوفى مكّى است كه در كوفه در سال 107 هجرى به دنيا آمده و در سال 198 هجرى در مكّه دار فانى را وداع گفته است . او در حال جوانى در زمان ابو حنيفه به كوفه داخل شد .
علمآموزى او از امام صادق عليه السّلام نيز در كتابهاى تهذيب ، نور الابصار ، مطالب ، صواعق ، ينابيع ، حليه ، الفصول و كتابهاى ديگر ذكر شده و رجالىهاى شيعه او را نيز از شيعه دانستهاند .
يحيى بن سعيد انصارى : و از جملهء آنان است يحيى بن سعيد بن قيس انصارى از بنى النجّار كه از تابعين بوده است . او از طرف منصور قاضى مدينه بوده و سپس به منصب قاضى القضاة گماشته شده است ، او در سال 143 هجرى در شهر هاشميّه از دنيا رفته است .
دربارهء روايت كردن او از امام صادق عليه السّلام به همان كتابهايى كه قبلا ذكر كردهايم مراجعه كنيد . رجاليّون شيعه او را نيز از شيعه دانستهاند .
ابن جريح : و از جملهء آنان است عبد الملك بن عبد العزيز بن جريح مكّى كه از بسيارى از دانشمندان استماع روايت كرده است . او از آن دسته علماى عامّه است كه قائل به حليّت متعه هستند . در طريق صدوق در باب ما يقبل من الدّعاوى به غير بيّنه و در كافى در باب ما احلّ اللّه من المتعه سؤال كسى از امام صادق عليه السّلام دربارهء متعه آمده است كه امام صادق عليه السّلام در پاسخ او فرمودند :
عبد الملك بن جريج را ملاقات كن و از او دربارهء اين مسأله سؤال كن . چرا كه او در اينباره دانش فراوانى دارد ، آن مرد به نزد عبد الملك بن جريح رفت و او دربارهء مسألهء متعه و حليّت آن احاديث و مطالب علمى بسيارى بر آن شخص املا نمود .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 303
مساهمون: منذر حكيم
ص٣٠٣