آنان از زندان و بردنشان به ربذه را انجام داد .
پس از آنكه آنان را از زندان بيرون آوردند دستهاى آنان را با زنجير بستند و آنها را به مسجد رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله آوردند . در آنجا مردم گرد آنان حلقه زدند و گريه كرده و تأسّف مىخوردند . امّا سربازان به آنان ناسزا گفته و از مردم مىخواستند تا به آنها ناسزا بگويند .
امّا اين خواستهء مأموران از جانب مردم نتيجهء عكس داشته و مردم شروع به ناسزا گفتن به عقبة بن مسلم و منصور دوانيقى كرده و بر علويان رحمت مىفرستادند « 1 » .
موضعگيرى امام صادق عليه السّلام در برابر آل حسن
امام صادق عليه السّلام به عبد اللّه بن حسن نامهاى نوشته است و در آن او را بر واقعهاى كه نسبت به او و يارانش پيش آمده دلدارى داده و امر به صبر نموده است .
اسحاق بن عمّار صيرفى روايت مىكند كه : امام صادق عليه السّلام هنگامى كه عبد اللّه بن حسن و خاندانش را به صورت زندانى برده بودند نامهاى به او نوشته و او را از آنچه را كه به او رسيده بود دلدارى داد :
به نام خداوند بخشندهء مهربان ، به جانشين صالح و ذريّهء پاك از فرزندان برادر و پسر عمويش : امّا بعد ، اگر تو و خاندانت در آنچه بر سر شما آمده است تنها بودهايد ، امّا در حزن و اندوه و ناراحتى و به درد آمدن دل تنها نبودهايد ، من هم درد و شريك غم شما بودهام . من از مصيبتهايى كه بر سر شما آمده است همچون شما ناراحت و
هامش
( 1 ) . مقاتل الطالبيّين 220 - 219 .