لازم به ذكر است كه قبل از ورود ابو مسلم خراسانى به كوفه دو مسألهء مهم در كوفه اتّفاق افتاد كه سزاوار است مورد بررسى قرار گيرد :
مسألهء اوّل : در سال 131 هجرى بعد از اعلام قيام ابو مسلم خراسانى در خراسان و قبل از اينكه به كوفه وارد شود ، خليفهء اموى مروان ، ابراهيم امام را كه رهبر فكرى و برنامهريز قيام بنى عبّاس بود دستگير كرده در حرّان زندانى كرده و در همان سال به قتل رسانيد و اين واقعه حركت عبّاسيان را با ضربهء بزرگى مواجه كرد .
ابو العبّاس سفّاح و ابو جعفر منصور و گروهى از يارانشان از ترس خليفهء اموى به كوفه پناهنده شدند . چرا كه در كوفه گروهى از داعيان عبّاسى بودند كه رهبر آنان ابو سلمهء خلّال بود كه از نظر هوش و فعّاليت مانند ابو مسلم خراسانى بوده و به وزير آل محمّد صلّى اللّه عليه و إله شهرت داشته . او آنان را در خانهاى مخفى كرده و خود خدمت آنان را انجام مىداد و اين مسأله را از همگان پنهان مىداشت .
البتّه شايد ابو سلمهء خلّال مىخواست از طريق اين كار خلافت را به آل على منتقل كند . و لكن با آمدن سپاهيان ابو مسلم خراسانى به كوفه از اين كار بازماند و امر بنى عبّاس آشكار شد . آنان سفّاح را به مسجد كوفه برده و در روز جمعه دوازده ربيع الاوّل سال 132 هجرى با او بيعت كردند .
كوفه با نگرانى بسيارى به بيعت با سفّاح تن در داد . چرا كه آنان برحسب شعارهايى كه بنى عبّاس در رابطه با گسترش امنيّت و آسايش و حكومت علويان داده بودند ، انتظار حكومت علويان را مىكشيدند نه عبّاسيان .
امّا اقشار بيدار در كوفه و بلكه در همهء نقاط عالم اسلام بيعت سفّاح را
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 234
مساهمون: منذر حكيم
ص٢٣٤