مراحل حركت مبارزاتى ائمهء طاهرين عليهم السّلام
زمانى كه به تاريخ اهل بيت عليهم السّلام مراجعه مىكنيم و شرايطى كه در آنزمان آنها را احاطه كرده بود از يكطرف و نحوه برخورد و موضعگيرىهاى عمومى و خصوصى ائمه عليهم السّلام را از ديگرسوى مورد توجه قرار مىدهيم مىبينيم كه آنها را مىتوان به سه مرحله و عصر تقسيمبندى كرد كه عليرغم اشتراك در بسيارى از شرايط و موضعگيرىها با ملاحظهء مجموعهاى از حوادث كه تعيينكنندهء خط فاصل ميان هركدام از اين سه دوره است از هم قابل تفكيك مىباشند .
اولين مرحله از زمان وفات پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله آغازشده و در زمان امامت حضرت على ، امام حسن ، امام حسين و امام سجاد عليهم السّلام جلوهگر بوده است ، اين مرحله به تعبيرى مرحلهء جدا شدن از پيامدهاى انحراف بعد از پيامبر بود ، اين بزرگواران اگرچه امكان براندازى رهبرى منحرف را نداشتند ، اما با هدف حفظ عناصر اصلى رسالت دست به عمليات مصونسازى زده موفق به آشكار كردن نادرستى آن رهبرى براى امت و صيانت از اصل رسالت اسلامى شدند .
بهطور كلى ائمه عليهم السّلام علاوه بر كوشش فراوان در جهت ايجاد و تشكيل مجموعهء مؤمن و صالحى به رهبرى خود ، هيچگاه در امور مربوط به نظام اسلام و امت مسلمان ، امت و دولت را از حمايت خود بىنصيب نمىگذاشتند .
دومين مرحلهء مبارزاتى ائمه عليهم السّلام كه از نيمهء دوم زندگانى شريف امام سجاد عليه السّلام آغاز و تا زمان امام كاظم عليه السّلام امتداد يافته است داراى دو ويژگى عمده است :
1 . پس از توفيق ائمه عليهم السّلام در آشكار ساختن نادرستى خط خلافت و