ارتباط مستقيم با آنان و ايجاد رابطهء عاطفى با قشر وسيعى از مسلمانان خود عامل مضاعفى در اين راه بود .
رهبرى مردمى فراگيرى كه اهل بيت عليهم السّلام قرنها از آن بهرهمند بودند تصادفا يا بهواسطه انتساب به پيامبر بهوجود نيامده بود ، چراكه بسيار بودند افراد ديگرى از منسوبان پيامبر صلّى اللّه عليه و إله كه از چنين جايگاهى برخوردار نگرديدند ، زيرا امت اسلام منزلت رهبرى خود را مجانى به كسى نداده و تا كسى در عرصههاى مختلف مشكلات ، غمها و مسائل مورد توجه مردم از خود سخاوتمندانه مايه نگذارد به رتبهء حكومت بر دلها نايل نخواهد گشت .
اينچنين بود كه اسلام عليرغم تغيير و مسخشدگى راهكارهاى پياده شدن عملى ، از حيث نظرى سالم از انحراف باقىمانده و امت اسلامى به امتى بدل گرديد كه در برابر هجوم فكرى و سياسى بيگانگان ايستادگى كرده و توانست در درازمدت قدرت خود را بازيابد كه آثار آن را حتى پس از قرنهاى سقوط و از هم گسيختگى ، در قرن معاصر مشاهده مىكنيم .
ائمهء معصومين عليهم السّلام تمام اين پيروزىها را بهواسطهء همت گماردن به تربيت مجموعهء صالحى كه به امامت ايشان ايمان داشتند به دست آوردند ، آن بزرگواران به رشد بيدارى و ايمان در دست پروردگان خود از طريق برنامه ريزى براى سلوك آنان ، پشتيبانى دائم فكرى و تقويت آنان با همهء روشهاى مؤثر در پايدارى جهت فائق آمدن بر سختىها پرداخته و پيروان خود را به سپاهى عقيدتى - رسالى بدل كردند كه با دلمشغولىهاى اين رسالت زيسته و شبوروز در راه نگاهدارى و نشر و پياده كردن آن تلاش مىنمودند .
أعلام الهداية ( پيشوايان هدايت ) ( فارسى ) — صفحة 84
مساهمون: منذر حكيم
ص٨٤