امامان اهل بيت عليهم السّلام هركدام اين وصيّت را امامى بعد از امام به يكديگر منتقل مىنمودهاند . حضرت امام امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب عليه السّلام به فرزند خود امام حسن مجتبى عليه السّلام اينچنين وصيّت كرده است :
پسرم ، بدانكه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و إله به من فرمان داده كه تو را در امر امامت وصىّ خود گردانده و نامهها و سلاح خود را به تو تسليم كنم ، چنانكه پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله خود نيز مرا وصىّ خويش قرار داد و نامهها و سلاح خود را به من داد . همچنين پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله به من دستور داد ، تو را فرمان دهم هنگامى كه مرگت فرارسيد مقام امامت ، نامهها و سلاح خود را به برادرت حسين واگذار كنى . سپس رو به پسرش حسين كرد و فرمود : پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله همچنين به تو امر كرده است كه امامت و نامهها و سلاح را به اين فرزند خود واگذار نمايى ، سپس دست علىّ بن الحسين را گرفت و گفت : و پيامبر اكرم به تو دستور داده است كه امامت و نامهها و سلاح مربوط به امام را در هنگام مرگ به پسرت محمّد بن على واگذار نمايى . پس سلام رسول خدا و سلام مرا به پسرت محمّد بن على برسان « 1 » .
12 . خود امام زين العابدين عليه السّلام نيز نظرها را به سوى امامت فرزندش امام محمّد باقر عليه السّلام جلب نموده و از هر فرصتى براى اعلام امامت آن حضرت استفاده مىكرد . گاه در برابر همهء پسران ، گاه در برابر بعضى از پسران ، گاه در برابر خواصّ و افراد مورد اعتماد خود . البتّه اين اعلامها به يك صورت نبوده و گاه به صورت تصريح و گاهى ديگر به صورت اشاره و كنايه بوده است .
مثلا وقتى كه فرزندش عمر از سرّ اهميّت دادن فراوان امام سجّاد عليه السّلام به امام باقر عليه السّلام سؤال كرد ، امام سجّاد عليه السّلام در پاسخ او فرمود :
هامش
( 1 ) . اعلام الورى باعلام الهدى / 207 .