ابا عبد اللّه ، امامت به بزرگى و كوچكى سنّى نيست . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله در مسألهء وصيّت به امامت و پيشوايى اينچنين به ما امر كرده است و اينچنين در لوح و صحيفه نوشته شده است « 1 » .
در واپسين روزهاى زندگى شريف امام زين العابدين عليه السّلام نيز آن حضرت همهء پسران خود را جمع كرد . محمّد ، حسن ، عبد اللّه ، عمر ، زيد و حسين ، همه در كنار آن حضرت حاضر شدند . آنگاه امام سجّاد عليه السّلام در برابر همهء پسران به پسر خود محمّد وصيّت كرد و امور ساير برادران را به او واگذار نمود « 2 » .
امام سجّاد عليه السّلام در آخرين ساعات زندگى مبارك خود به تكتك فرزندانش كه گرد او جمع آمده بودند نگاه مىكرد . سپس آن حضرت رو به پسران خود كه در گرد او جمع آمده بودند كرد ، سپس نگاهى نيز به پسرش امام محمّد باقر نمود و گفت : اى محمّد ، آن صندوق را بردار و به خانهات ببر . سپس فرمود :
آگاه باشيد كه در اين صندوق درهم و دينارى نيست . ولى آكنده از علم و دانش است « 3 » .
هامش
( 1 ) . كفاية الاثر / 243 .
( 2 ) . كفاية الاثر / 239 .
( 3 ) . كافى 1 / 305 .