داشتند و آن اين بود كه اين همكارى موجب شود كه حاكم ستمگر با ديدن اين مسأله نسبت به افراد گروه صالح اعتماد و حسن ظنّ پيدا نمايد .
اگر حكّام ستمگر امام باقر عليه السّلام را براى ملاقات مىطلبيدند آن حضرت از ديدار با آنها امتناع نمىكرد . همچنين ياران خود را در چنين مواردى از اين كار بازنمىداشت تا اينكه بدينوسيله امنيّت آنان را محفوظ دارد . چراكه تمرّد از دستور ديدار سلطان منجرّ به كشف نيّت اين افراد در رابطه با مبارزه و عدم رضايت آنان نسبت به حكومت او مىگرديد .
همچنين آن حضرت اصحاب و ياران خود را از شركت در جنگهايى كه فرماندهى آنها با حاكمان ستمگر بود و در زمانهاى مختلف بين مسلمانان و كفّار روى مىداد بازنمىداشتند .
4 . مراعات سطوح مختلف
امام باقر عليه السّلام در دستورات و تعليمات خود همچنين در مشاركت دادن افراد گروه صالح در فعّاليتها و كارهاى مختلف ، همواره اختلاف سطح افراد مختلف را از نظر نيرو و امكانات ، همچنين از نظر بيدارى ، ادراك ، ميزان تحمّل و قدرت آنان بر اداى وظيفه يا پايدارى در عمل رعايت نموده و براى هركسى سطحى معيّن مىنمودند ، تا اينكه به اندازهء سطح توانايى او به وى تكليف محوّل نمايند .
از سدير روايت شده است كه گفت : امام باقر عليه السّلام به من فرمودند :
مؤمنان داراى مراتبى مىباشند . بعضى از آنان در درجهء اوّل ، بعضى در درجهء دوّم ، بعضى در درجهء سوّم ، بعضى در درجهء چهارم ، بعضى در درجهء پنجم ، بعضى در درجهء ششم و بعضى در درجهء هفتم مىباشند . پس اگر بخواهى بر كسى كه در درجهء